18-22 พค 2554 : SEEscape

ไปเดินเล่น

หาที่นั่งฟังเพลงแถวๆทะเลกับภูเขา

ออกไปมองฟ้าและน้ำที่กว้างใหญ่ ให้ได้กลิ่นดินที่ลมมันพัดเข้ามา…

ซักสี่ห้าวัน

ขอให้เป็นอีกช่วงเวลาดีๆของชีวิต

อย่ามัวแต่ซังกะตายอย่างงี้ ไม่ดี อย่าทำอย่างน้านนน

ไปเจอท้องฟ้าสีครามที่สดใส ไปเจอผืนน้ำระยิบและพร่างพราย

coz i wont stay inside, no more~NO MORE!!!
open up yr door and damn, be free!~~

วันสุขศุกร์ + Inchan Tree + See Scape ^3^

วันศุกร์สุข : คอนเสิร์ต สครับบ์ ซิง สิบปีมีหนแรก ของเฮียบอลเฮียเมื่อย

Inchan Tree  : ระหว่างทางกลับบ้าน กลางดึก หลังคอนเสิร์ตเลิก เสาร์ 14052011

See Scape :  ระหว่างทางกลับบ้าน ตอนเย็น หลังเลิกงาน อาทิตย์ 15052011

ขอบคุณ อะไรก็แล้วแต่ ขอบคุณ

^3^

เพลงรักเก่า

เพลงนี้จะอบอุ่นมาก
ถ้าคนที่ฟัง
ก็ไม่ได้รัก
แค่คิดถึง
ถ้าคนฟังกับคนร้อง
รู้สึกเท่ากัน

แต่เพลงนี้ตอนนั้น
เป็นเพลงที่เศร้ามาก
เพราะความรู้สึกของเรา
เธอไม่รับรู้เลย

ไม่เคยบอกเธอเลยใช่มั้ยว่า
เราเกลียดเพลงนี้มาก

สำหรับเรา
ความเกลียดไม่ใช่ความรู้สึกตรงข้ามกับรักนะ
มันเกิดขึ้นหลังจากนั้น
เราว่ามันคือซากของความรัก

ต้องมีการตายของอะไรซักอย่าง
ระหว่างคนๆนึงกำลังรู้สึกรัก
อาจจะเป็นความตายด้านของเธอ
ความเกลียดเลยเข้ามาทำหน้าที่
เป็นแค่การพยายามแสดงออก ว่าไม่ได้รัก
เป็นแค่ความพยายามแสดงความแข็งแรงแบบโง่ๆแบบนึง
แค่นั้นเอง

พักนี้ก็คงพร่ำเพ้อพรั่งพรูฯเรื่อยเรื่อย
เป็นแค่ความพยายามแสดงออกว่าเราเข้าใจ
เป็นแค่ความพยายามเข้าใจ
สิ่งที่เรารู้สึก
ตอนนี้

consequence of the wind

ความรักอย่างประนีประนอม

(คอนเสริ์ตนี้ ถ้าได้ไปนั่งอยู่ตรงนั้นตอนนั้นพอดี คงมีความสุขมาก!)

            และสองดาวก็ยังหมุนรอบตัวเอง
            และสองดาวยังเปล่งแสงอันงดงามให้แก่กัน
            และสองดาวยังเปล่งแสงอันงดงามไปทั่วฟ้า

ระหว่างตัวตนของคนสองคน
ความรักอย่างประนีประนอม
…ไม่ใช่อุดมคติ
แต่ต้องใช้ความพยายามร่วมกัน
ความตั้งใจที่จะรัก
และจะเป็นไปไม่ได้เลย
ถ้าคนสองคนไม่สื่อสารซึ่งกันและกัน

เพราะสำหรับเรา
พรหมลิขิตคือเรื่องไร้สาระที่สุด
ถ้าไม่มีการสื่อสารระหว่างคนสองคน
คนสองคนที่ไม่รู้ด้วยซ้ำว่าพรหมลิขิตมีอยู่จริงมั้ย
หรือความรักมีอยู่จริงมั้ย
แต่ก็ลองรักมันไปด้วยกัน
เรียนรู้รักไปด้วยกัน
เรียนรู้จากกันและกัน

และมันไม่เพ้อเจ้อ
เราเชื่อแบบนั้น

ก็เหมือนกับชีวิต ความรักคือความงง
บางทีคนงงๆคนนึง
อยู่ๆก็มีชีวิต เกิดมางงๆครั้งนึง
ก็แค่ต้องการใครสักคนมางงไปด้วยกัน
มีความรักสักครั้งนึง
ตลอดเวลาที่แวะมาอยู่บนโลกใบเดียวกัน
ก็พอแล้วมั้ง

และถ้ามันจะมีกฎอะไรซักกฎให้ความรัก
กฎของเราคือ
เราจะไม่มีกฎอะไร
นอกจากการดูแลความรู้สึกของคนสองคน
ด้วยการสื่อสาร
เพราะระหว่างที่ยังชีวิต สิ่งที่เราทำได้ คือสื่อสาร

(คอนเสริ์ตนี้ ได้ไปนั่งอยู่ตรงนั้นตอนนั้นพอดี มีความสุขมาก!)

สครับบ์ กับ เฉลียง อยากให้แลกเปลี่ยนเพลงกันร้องบ่อยๆ
เป็นเสียงที่ทำให้มีความสุข
ทำให้รู้ว่า ความรู้สึกดีดี เวลาทำลายไม่ได้
ไม่ว่ายุคไหนๆ ก็จะมีเสียงแบบนี้ คอยอยู่เป็นเพื่อน
งงไปด้วยกัน โตไปด้วยกัน

ขอบคุณที่โชคดีเกิดมาได้ฟัง

เมนูนี้ สูตรแม่(ประนี)ประนอม :)

เมนูวันนี้

1. ทำแซนวิชหนังสือกิน เป็นแซนวิชเพื่อสุขภาพจิต สามชั้นนน

ไม่ให้ใครร่วงหล่น ของ พี่ปราบดา 
—————————————–
วันที่หัวใจกลับบ้าน ของลุงเสกสรรค์  
—————————————–
ดาวดึกดำบรรพ์ ของพี่ปราบดาอีก

สามเล่มนี้ รสชาติเข้ากันดีมาก เดี๋ยวย่อยเสร็จจะมาคายเก็บไว้นะ เนื้อๆที่ชอบ

2.  ล้างคอด้วยน้ำคำชื่นใจใน เพลง open your mind ของ นาย Jeff Tweedy แห่ง Wilco
ด้วยความอนุเคราะห์จาก TyphoonRadio Thailand

เพลงนี้ ดีจัง นายทวีดี้ให้สัมภาษณ์ว่า
The idea that Art is a product of pain is a very damaging mythology!
For me it’s supposed to be something that is created in spite of pain!
As if it’s the only healthy part of me that’s capable of creating something better!
นี่แหละคือสิ่งที่เราต้องการ
ความพยายามที่จะอยู่รอดอย่างสวยงามบ้างไม่สวยงามบ้าง
มันคือความกล้าหาญและเข้มแข็งที่เรากำลังเรียนรู้

3. ขนมหวานปิดท้ายจะเป็นเพลงของใครไปได้นอกจากเฮียๆ สครับบ์ 
เอาเป็นเพลงนี้ Inchan Tree เป็นเพลงที่เฮียเมื่อยไม่ได้เขียนเนื้อเอง
แต่เป็นเพลงที่เฮียเมื่อย เห็นด้วย แสดงว่า ต้องมีอะไรน่าสนใจล่ะนะ
พอฟังดูด้วย ก็เห็นด้วย แล้วก็รู้สึกว่า เห็นด้วยแล้วดี
มีหลายเพลงนะที่เห็นด้วยแล้วไม่ดีต่อตัวเอง และคนรอบข้าง
(แต่ก็ไม่ใช่ว่าจะเห็นด้วยไม่ได้ ก็มีบ้างบางอารมณ์ ใช่มั้ย!)

อาหารมื้อนี้ กินให้ตัวเอง บำรุงหน่อย
เหนื่อยมาหลายวันหลายเรื่องหลายคน

วุ่นWhy?!

ทำไมถึงวุ่นวาย เพราะ ไม่ประนีประนอม
เราต้องการความประนีประนอมมมม

เข้าใจมั้ย!

ตัวอย่างเพลงที่เห็นด้วยแล้วอันตรายมาก
(ไม่ใช่ไม่ดี แค่อันตราย เสี่ยงต่อการแตกสลาย ไม่ใช่ไม่จริง ไม่ใช่ไม่ควร
แค่ไม่ประนีประนอมเอาซะเลยยยย !!! )

อยู่มานานพอแล้วเร๊อะ

ในความเชื่อของเรา
ชีวิตก็คือเพลงเพลงนึง
เพราะงั้น
ฟังให้จบก่อนได้มั้ย
แล้วค่อยมาว่ากันอีกทีว่าเพราะหรือไม่เพราะ

อาจจะมีท่อนสุดท้าย
จะรีบไปไหน
อยู่ฟังด้วยกันก่อนดิวะคะ

ขอบคุณเพลงอยู่มานาน อัลบั้มแรกเมื่อปี 2539 ของคุณปีโป้ โยคีเพลย์บอย
อยู่ๆก็คิดถึงเพลงนี้ขึ้นมา พอได้ยินว่าพี่แกย้ายไปอยู่สไปซี่ดิส ชอบค่ายนี้เพิ่มขึ้นเรื่อยๆ

เล่นเก้าอี้ดนตรีกันมั้ย?

เธอว่ามั้ย
ดนตรีเหมือนจักรวาล
ภายในพื้นที่ของดนตรี
มีอีกหลายเอกภพ
หลายระบบสุริยะ
หลายโลก
หลายชาติ
หลายภาษา
หลายคน
หลายที่มา
ที่แตกต่างกันได้อย่างกลมกลืนที่สุด

ในมุมนึงของซอยนึงของเมืองนึงของประเทศนึงของโลกนึงของ….นึง
มีพื้นที่ให้คนคนนึงนั่งฟังเพลง
เขานั่งอยู่ตรงนี้ แต่เธอรู้ใช่มั้ย เขาท่องเที่ยวไปในที่หลากหลาย
ไปกับเสียงเพลง
เคยเล่นเก้าอี้ดนตรีมั้ย??

วันเสาร์ที่ 30 เมษา
เราไปเล่นเก้าอี้ดนตรีในพื้นที่ของ “เด็กแนว” ที่งานแฟตทีเชิร์ตครั้งที่เจ็บ
ตั้งแต่บ่ายสามถึงสามทุ่ม ณ ห้องแอร์ขนาดใหญ่แต่ไม่เย็นของอิมแพ็ค เมืองทองธานี
เรานั่งจ่อมฟังวงที่อยากฟัง แล้วลุกพรวดไปเดินเล่น ไม่ฟังวงที่ไม่ได้อยากฟังในตอนนั้น
ระหว่างทางที่เราเดินออก มีคนเดินเข้ามาฟัง ระหว่างทางที่เรากลับมาฟัง มีคนเดินออก
เหมือนเรากำลังเล่นเก้าอี้ดนตรี ที่เพลงโจทย์เป็นคนละเพลงกัน แต่เราก็เล่นอยู่ในวงเดียวกัน
คนเรานี่หลากหลายดีจริง ในหมวดหมู่ เด็กแนว ยังมีอีกหลายแนวมากมาย
คงไม่มีใครมีเพลย์ลิสต์เหมือนกันทุกเพลงเนอะ

วันนั้นกลับบ้านมาด้วยความรู้สึกคุ้ม หนึ่งร้อยบาท ได้เห็นได้ฟังไปเยอะมาก สิบวงถ้วน
ที่สำคัญ ได้เห็นว่า วัยรุ่นเด็กแนวเค้าฟังเพลงอะไรกัน หรือแต่งตัวยังไงกัน..
(ถึงจะพลาดส้มส้ม วงที่อยากไปฟังสดมากมาย.. ไม่เป็นไร โอกาสอีกเยอะ!!)

วันอาทิตย์ที่ 1 พฤษภา
เราไปเล่นเก้าอี้ดนตรีในพื้นที่ของ “ผู้ใหญ่แนว” ที่ลานขายของตลาดนัดวันแรงงาน
ตั้งแต่บ่ายแปดโมงเช้าถึงห้าโมง ณ ลานกลางแจ้งตลาดนัดฝั่งธนฯ
เรานั่งจ่อมขายของไม่ได้ลุกไปไหน ร้านข้างๆเปิดเบียร์ขวดแรกตั้งแต่ยังไม่สิบโมง
หลังจากนั้นก็จัดหนักคาราโอเกะฉลองวันแรงงานกันไป 
น้าๆป้าๆลุงๆพี่ๆที่มาร้องเป็นผู้ใหญ่แนว แนวแบบที่ไม่ยอมให้ใครเป็นเจ้านาย
เลยเลือกอาชีพขายของที่จะว่าอิสระก็อิสระ จะว่าไม่ก็ไม่
ระหว่างที่เรานั่งฟัง มีคนเดินเข้าออกผลัดกันมาเปิดเพลงที่ตัวเองอยากจะร้อง
เหมือนเรานั่งดูคนกำลังเล่นเก้าอี้ดนตรี ที่เพลงโจทย์เป็นเป็นเพลงที่เราไม่รู้จักแต่คุ้นเคย
วันนั้นกลับบ้านมาด้วยความรู้สึกคุ้ม ขายของได้เยอะ เพราะเป็นวันหยุด
แล้วยังได้เห็นได้ฟังไปเยอะมาก
ที่สำคัญ ได้เห็นว่า ผู้ใหญ่แนวเค้าฟังเพลงอะไรกัน
(เพลงที่ว่าได้แก่ คาราบาวววว ปานธนพร บ่าววี ปอยฝ้าย เสกโลโซ น้าปู พงษ์สิทธิ์ คำภีร์
ต้อยหมวกแดง ตั๊กแตน ชลดา อ้อยใจ แดนอีสาน พี่ตูน บอดี้แสลม น้าหงา คาราวาน
ชายเมืองสิงห์ จรัล มโนเพ็ชร มาลีฮวนน่า แช่มแช่มรัมย์ … เท่าที่นึกได้ 555)

ส่งท้ายหน่อย
เย็นวันแรงงาน ขึ้นรถสองแถวกลับบ้านด้วยความเหนื่อย แหม วันแรงงานยังต้องขายของ!!
ขึ้นรถพร้อมน้องผู้หญิงอีกคนที่ไม่ได้รู้จักกัน บนรถมีที่ว่างเหลือที่เดียว
เราถอยให้น้องผู้หญิงนั่ง น้องหิ้วของเยอะ ก็เลยมีผู้ชายวัยรุ่นลุกให้เรานั่ง
เรานั่งไปได้ป้ายสองป้าย มีลุงแก่มากมายเดินขึ้นมา เราลุกให้ลุงนั่ง
คนขึ้นมาอีกเพียบ รถจะแตก ทุกคนหน้าตาเหนื่อย ร้อน อึดอัด
แต่ละคนมองหน้ากันเหมือนเข้าใจ พยายามเบียดทำตัวลีบๆ
ไปได้อีกไม่กี่ป้าย มีแม่อุ้มลูกไม่กี่เดือนขึ้นมา น้องผู้หญิงลุกให้แม่กับลูก
พอแม่ได้นั่ง ไอ้น้องตัวเล็กมันก็มองแล้วก็ยิ้มหัวเราะใส่น้องผู้หญิง
มีป้าที่นั่งข้างๆเห็นน้องผู้หญิงถือของเยอะ ก็อาสาเลยช่วยถือให้
ซักพักลุงแก่ๆลงรถ พี่ผู้ชายอีกคนนึงช่วยพยุงลุง มีที่ว่าง 
เราให้น้องผู้หญิงนั่งก่อน อีกแป๊บนึงมีคนที่นั่งฝังหลังเราลงป้าย
น้องผู้หญิงสะกิดให้เรานั่ง เราได้นั่งอีกสองป้ายก็ถึงบ้าน

เป็นการเล่นเก้าอี้ดนตรีบนรถสองแถวในวันแรงงานที่มีความสุขมาก
เพราะเพลงที่เปิดอยู่ผ่านลำโพงหลังรถตลอดที่เราลุกๆนั่งๆกันอยู่
คือเพลง “กำลังใจ” ของวงโฮป  :)
แล้วเพลงเปิดดังฟังชัดมาก เราว่าหลายคนบนรถวันนั้นก็คงมีความสุขเหมือนเรา

จบบันทึกการละเล่นระหว่างทางในช่วงสองวันที่ผ่านมาไว้แค่นี้
แต่เธอก็รู้ใช่มั้ย ว่าถ้าชีวิตคือเกม อย่างที่ใครว่ากันจริงๆ
เกมของเราก็คือเก้าอี้ดนตรีนี่แหละ
มีเก้าอี้อีกหลายตัวที่เรายังไม่เคยนั่งฟังเพลงอีกหลายเพลง
ด้วยกัน
เก้าอี้แต่ละตัว เพลงแต่ละเพลง กับเรื่องของเวลาและจังหวะดีๆ
มีความหมายให้หัวใจได้รู้สึก
อันนี้คือความเชื่อของเรา
เล่นเก้าอี้ดนตรีกันมั้ยยย :D

วันเกิดน้องพลอย @ สนามเด็กเล่นในสวน แปดขวบถ้วน

นั่งกินลูกชิ้นปิ้งกับน้ำแข็งใสใส่น้ำแดงกับน้ำมะลิกัน ณ ริมน้ำ เติมพลังก่อนไปลุยยยย 

แก๊งสามเฟี้ยว
น้องโบว์ ร้านต้นไม้ น้องพลอย ร้านหมวกกันแดด น้องฟิล์มเด็กหลง เจอกันในสนามเด็กเล่น
กับพี่ซัน ผู้คุม 55

แกล้งเด็กให้ห้อยต่องแต่งนานๆ ทำเป็นถ่ายไม่ชัด  สะใจ เกร็งหน้าเบี้ยวเลยน้องๆ 555

บ้านพลาสติกแบบนี้ สมัยเราไม่มี อยากเล่นบ้างงงง มีป้ายแปะว่า “ห้ามเด็กโตเล่น” T.T

เล่นไอ้นี่กันนานนนนนมาก สงสัยเด็กมันชอบความสูงงงง

แบตหมดแล้ววว ไปวิ่งกันต่อออ โฮกกกกก เหนื่อยมากกกก หรือว่าเราแก่แล้ววว T_T
จบวันด้วยเป๊บซี่แกล้มไก่ย่างริมน้ำเหมือนเดิมมมม เป็นวันที่ดีอีกหนึ่งวัน ^^

ปอลอ ซาวแทร็คสำหรับวันแบบนี้
เพลง คิด (KID) ของเฮียเมื่อย เฮียบอล สครับบ์ อัลบั้มล่าสุด เอ็มวีถ่ายในสวนสนุกด้วย
คิดอยู่ว่าจะหาเวลาและงบประมาณพา “ลูกลิงพวกนี้” ไป “ดรีมเวิล์ด” ซักที รอหน่อยเน้ออ

คิด   ถึงวันที่เรายังเหมือนไม่เคย ไม่รู้อะไรเลย
ทุกคืน ก็จะมี ความฝันใหม่
ทุกเรื่องราวที่ผ่านมาแล้วพ้นไป
ไม่กังวลใจ
ทุกวัน ก็จะมี ที่ให้ฉันเดินต่อไป

(ความเป็นเด็กแบบอินดี้ ที่คิดดีแล้วเลือกแล้วววววว
อร๊ายยย เฮียเมื่อย เจ๋งงงง เจอกันสครับบ์คอนเสิร์ตใหญ่ อีกสองอาทิตย์

ปอลอ
อย่าลืมเตือนตัวเองทุกวัน ไม่ว่าจะไปฟังไปอ่านไปรับเรื่องอะไรมาใส่หูใส่ตาใส่หัว
ก็ถือว่าเป็นความบันเทิงรายวัน ที่จะมากมายหลากหลายขนาดไหนก็ว่ากันไป
อย่างเดียวคือ ให้แต่ละวันจบลงด้วยเพลงของสครับบ์ซักเพลง
เท่านี้ก็ไม่มีอะไรต้องห่วงแล้วนะเรา

จะมีเพลงของใครที่ฟังมาได้เกือบสิบปีแล้วยังรู้สึกดีดีเสมอ เพลงที่ทำแบบนี้ได้
ดีใจที่เฮียเมื่อยกับเฮียบอลได้เจอกัน แล้วมีสครับบ์ขึ้นมา
ดีใจที่ได้ฟังแล้วก็เติบโตไปด้วยกัน!!

นัดไปกินผัดไท กับกินน้ำแตงโมปั่น ดึกๆไปดูดนตรี ไปดูแสงสี ฟังเพลงมันมัน …

(ขอบคุณเพลง รักกันเบาเบา ของพี่แอม)
ที่จริงมันก็เบาเบาง่ายง่าย เป็นไปตามธรรมชาติ
เหมือนอย่างผัดไทกับน้ำแตงโมปั่น!!!
ดูแล แบ่งปัน กันและกัน อะไรแบบนั้น
ทำไมไม่เป็นแบบนี้นะ

why so damn absent-minded?
why so scared of romance?
This MODERN LOVE wastes

เหนื่อยนะ เป็นมาแต่เช้านะ

จะสีฟัน จะชั้นใน จะล้างหน้าล้างตา

จะอาบน้ำ แชมพูอยู่ไหนนะ

เหนื่อยทุกวัน ต้องรีบไป ก็วุ่นวายพอแล้ววววว

อร๊ายยยยยยยยย T.T