พัก

ใส่ความเห็น

เหนื่อยแท้ … จะกลับมาอ่าน ตอนมันผ่านไปแล้ว นะ คมสัน

=)

 

เกี่ยวกับ เวลา

ใส่ความเห็น

… ถึงตัวฉันในวันนั้น

ขณะนี้เป็นเวลา ตีสอง สามสิบสามนาที และ ฉันยังไม่หลับ ไม่นอน

ฉันเพิ่งได้อ่านทบทวนไดอารี่

ตลอดเวลาเกือบปีที่ผ่านมา

บันทึกกว่าร้อยฉบับในเวลาเกือบปีที่ผ่านมา

และบันทึกหลงหนึ่งฉบับจากเมื่อเกือบสามปีที่แล้ว

ทำให้ฉันตาสว่างเชียว

ว่ากันว่า เวลา คือ มิติ ที่สี่

ที่เรามองไม่เห็น

ทฤษฎีหนึ่งบอกว่า

ตัวตนของเราทับซ้อนอยู่ในห้วงเวลาที่เหลื่อมล้ำกัน

ในอีกมิติเวลาหนึ่ง

ฉันในตอนนี้อาจหลับไปแล้ว และกำลังฝันถึงใครบางคนอยู่

แต่เท่าที่ฉันมองเห็นได้ ตอนนี้ฉันยังไม่หลับ ไม่นอน

กลับไปที่เรื่องไดอารี่

มันเป็นความรู้สึกมีอำนาจและไม่มีอำนาจพิลึก

การได้ล้อเล่นกับเวลา

การเขียนไดอารี่เพื่อเป็นจดหมายถึงตัวเองในอนาคต

การได้อ่านไดอารี่ที่เป็นจดหมายจากตัวเองในอดีต

มันทำให้รู้ว่า

ทุกสิ่งจะผ่านไป

ไม่ว่าอารมณ์ไหน

ไม่ว่าเรื่องราวไหน

ไม่ว่าใคร

ไม่ว่าจะเป็นพายุ หรือ ลมหายใจ

เวลา เป็นคำที่มีพลัง จริงจริง

ฉันในวันนี้ เวลานี้ ความรู้สึกกลางกลาง หลังได้ทบทวน

และฉันชอบความรู้สึกนี้

แค่อยากให้ฉันในวันนั้น

จำความรู้สึกนี้เอาไว้

… จาก ฉันในวันนี้

ปล

จะตีสามแล้ว  ฉันจะไปนอนสักที

ปล่อยให้บันทึกทั้งหมดนี้มีที่อยู่ของมันในมิตินี้

=)

ใส่ความเห็น

ปิดไดอารี่จ้า เจอกันใหม่ ในความเป็นจริง

 

=)

ใส่ความเห็น

ด้วยความตั้งใจร่วมกันที่จะ
เป็นประโยชน์ต่อกันเท่าที่ทำได้
ส่งเสริมซึ่งกันและกัน
ความสัมพันธ์แบบพึ่งพาอาศัย

ความรักษ์ที่ไม่ทำร้าย

26-11-11

พระอาทิตย์ค้างคืน กำลังเรียนรู้

ฉันยินดีที่ได้รู้จักส่วนหนึ่งของชีวิตเธอ

ความเคารพในตัวตนของคนคนหนึ่งเป็นแบบนี้

=)

… อาจเป็นเพราะตัวฉันมาเจอ เจอสิ่งดีงาม

ใส่ความเห็น

Some of us laugh , some of us cry, some of smoke , some of us lie
เสียงหัวเราะ รอยน้ำตา ก้นบุหรี่ คำโกหก

but it’s all just a way that we cope with our lives
แต่มันก็แค่วิธีการที่เราจัดการกับตัวเอง
 
i’ve grown to see the philosophy of my own mistrust
ฉันเติบโตเพื่อเรียนรู้ปรัชญาการไม่ไว้วางใจคนของฉันเอง

i’ve been holding onto something , you keep laughing , awe inspiring
ฉันติดอยู่กับบางสิ่งเสมอ เธอหัวเราะได้ง่ายขนาดนั้น โอ้ว ใจบันดาลแรง

~~

 
เรียนรู้ บางทีก็ไม่ต้องรู้ ก่อนเรียน (ถ้าทำได้ก็ดีน -*-) !!
 

ใส่ความเห็น

มนุษย์ผู้มีหัวใจอ่อนไหว
ระหว่างทางเราพบกับใคร
หากจริงใจกับความรู้สึก
เราผลัดกันก็ปลาบปลื้มใครเขาไปเรื่อย
มากน้อยวัดกันไม่ได้

ฉันเคยคิดว่ามันเป็นความรัก

สุดท้ายคงอยู่ที่ว่า
ชีวิตเราไปกับชีวิตใครได้
ทิศทางเรากำลังไปทางไหน
ทิศทางเราไปด้วยกันได้ไหม

แล้วที่กำหนดเรื่องนี้มีอย่างเดียวคือ
เราจะไปด้วยกันไหม

แค่นั้นมั้ง

แด่มนุษย์ผู้มีหัวใจอ่อนไหว
ที่มองตลอดเวลา
แล้วยังเสือกมองเห็นมากมาย
ทั้งที่ไม่รู้ว่ามองหาอะไร

-..-

เพราะคนที่น่าสนใจนั้นมีอยู่เยอะ
หรือเพราะความสนใจเรามีมากเกิน

หาเหตุผล หาเหตุผล
ไม่ทัน
รู้สึกก่อนทุกทีสิหน่า

อาจไม่มีอะไรมากไปกว่านั้น แค่สนใจ
อาจรวมไปถึงแปลกใจอย่างอยากเข้าใจ

 มนุษย์ที่เติบโตขึ้นมาด้วยวิธีการแตกต่างกัน
แต่มีการพังทลายลงมาเป็นฐานเหมือนกัน
ยัง มีความรู้สึกอื่นแอบแฝงอยู่อีก แต่ไม่รู้ว่าคืออะไร

เพราะมีความสนใจที่มันไม่หายไปไหน
แต่มันก็ไม่มีที่อยู่ ในความรู้สึก

!

ในหมู่ชนที่ผ่านเข้ามาในชีวิตนั้น บางคนผ่านแล้วก้ผ่านเลย 
แต่กับบางคนไม่ว่าใกล้หรือไกล
จะได้เจอหรือไม่ กาลเวลาจะผ่านไปเพียงไร หรือชีวิตจะเปลี่ยนแปลงไปเช่นไร
ผู้คนจำนวนหนึ่งก็ยังเป็นผู้คนที่อยู่ในใจ
เป็น  “ผู้คนในชีวิต”  ของผมเสมอ

สงสัยเพราะฉันไม่มีผู้คนในชีวิต
พอฉันเจอใคร
ฉันเลยมองหาเสี้ยวส่วนพวกนั้นจากผู้คนที่ไม่รู้จักแต่รู้สึกได้
เอามาสร้างรวมกันเป็นมนุษย์คนหนึ่ง

สร้างเป็นพี่ขึ้นมา

เป็นสิ่งมีชีวิตอีกครั้ง

คนพวกนั้นคงเป็นพี่ในบุคลิกที่ฉันคิดว่าจะเป็น

หากพี่ยังอยู่มาจนทุกวันนี้

ฉันคิดว่าอย่างนั้นนะพี่

รู้ไหมว่าฉันคิดบ่อยแค่ไหน
ว่าพี่จะยิ้มแบบไหนกัน

จะยิ้มกว้าง
หรือยิ้มมุมปาก
หรือยิ้มในใจ
แต่ฉันมั่นใจ

ว่าพี่จะเป็นคนที่ยิ้มเป็น

แต่ยิ้มนั้นจะเป็นแบบไหนนะ ?

มันเป็นแบบนนี้เพราะฉันรู้จักความรักชนิดเดียว

ความรักของพี่

ฉันว่าพี่พูดถูกเสมอ

ฉันเป็นผู้หญิงที่จริงจังกับความรู้สึกจนไม่รู้สึกอะไรจริงจริง

หรือต่อให้รู้สึกจริงจริงก็จะไม่ยอมรับ

ฉันพยายามจะเป็นผู้ชายมากเกินครึ่งที่ฉันควร

 

but it’s all just the way that we cope with our life

~~

และเธอเป็นเพื่อน แท้

ใส่ความเห็น

 

และฉันหวังให้เธอพบสิ่งที่เธอตามหา
ตลอดมาและตลอดไป

และฉันรู้ว่าจเธอจะพบกับอิสรภาพ
ในที่สุด

และฉันเชื่อโดยไม่สงสัย
ในเธอและสิ่งที่เธอเป็น

และเมื่อวันนั้นมาถึง
เราจะได้พบกัน
อีกครั้ง

~~

Older Entries