วันนี้ฉันจะเป็นตุ๊กตาหมีเป็นวันสุดท้าย

ฝันที่จะเป็นของเล่นของเด็กชาย ทำไม่ได้

เห็นแก่ตัวเกินไป

ทั้งกับเด็กชายที่ต้องเติบโตเพื่อก้าวต่ออีกไกล

ทั้งกับเด็กหญิงที่เดินข้างๆกาย มุ่งสู่จุดหมายบนเส้นทางแห่งความจริงที่เป็นไปได้

ทั้งกับฉันที่บางครั้งก็อยากมีความหมายมากกว่าแค่สิ่งเติมเต็มรอยรั่วในความสัมพันธ์ของเด็กชาย

ความเห็นแก่ตัวทำให้ความรักเหนื่อยล้าเกินทนไหว

รักที่เกินพอดี เอ่อ และ ล้น จน เกิน อยาก รับ ไว้

ไม่ใช่ความรักในแบบที่เด็กชายกำลังโตฝันใฝ่

ความรักของตุ๊กตาหมี เด็ก ไร้เหตุผล และเอาแต่ใจ

ต่อไปนี้ ตุ๊กตาหมีจะยอมโตเป็นผู้ใหญ่

ปล่อยสิ่งที่มันรัก ให้เป็นอิสระ จากมันไป

ยอมรับ ฐานะ ตุ๊กตาเพื่อนเก่า ตัวหนึ่งของเด็กชาย

นอนนิ่งๆในกล่องปิดผนึก ซ่อนตัวในหลืบลึกๆ ไม่ทำตัววุ่นวาย

และทุกครั้งที่ตุ๊กตาหมีรู้สึกเดียวดาย

มันก็แค่นึกถึงแววตาเป็นประกาย

ที่มองมาเห็นมันฝุ่นเกรอะบนชั้นแต่ไม่เดินหนีหาย

ดวงตาคู่นั้นของเด็กชาย

จะทำให้มันทำหน้าที่ตุ๊กตาหมีที่ดีในรูปแบบใหม่

จะไม่รั้ง ไม่ยึดติด ไม่ถ่วง เด็กชายไว้กับฝันที่เป็นไปไม่ได้

แต่มันจะทำหน้าที่ของมันเพื่อผลักดัน ผลักไส เด็กชายไปให้ไกล

มันจะยอมเป็น แค่ความทรงจำดีดี ในช่วงชีวิตหนึ่ง ของเด็กชายคนหนึ่ง

ที่จะเติบโตขึ้นเป็นผู้ชาย

มันจะยอมหายตัวไป เพื่อให้เด็กชายตื่นจากฝันที่ไร้ความหมาย

ก้าวสู่โลกความจริงอย่างไม่ต้องมัววุ่นวาย

แม้เมื่อเติบโต

เด็กชายจะไม่ได้ มาแกะกล่องดูใจ ตุ๊กตาหมีที่เคยใหม่

เพราะ เงื่อนไขของผู้ชาย และ ผู้ใหญ่

และสิ่งฆ่าเวลาที่เรียกว่าความรักรูปแบบใหม่ๆ

สักวันตุ๊กตาหมีจะยอมรับและทำใจได้

ว่ามัน มีหน้าที่ เพียงแค่ ให้ความบันเทิงใจ

เป็นการหนีกหนีจากโลกความจริงที่วุ่นวาย

เป็นวิธีที่เด็กชายใช้ผ่อนคลาย

เพียงเพื่อเตรียมพร้อมกลับไป

ใช้ชีวิตเหมือนใหม่อย่างสบายใจ

ไม่มีอะไรค้างคา ไม่มีอะไรค้างใจ

กลับสู่โลกที่ความฝันไม่มีมูลค่า

กลับไปอยู่กับใครที่มีอยู่จริง กว่า

ใครคนที่เด็กชาย รัก มาก กว่า

นาน กว่า

จริง กว่า

ดีกว่า

จมอยู่กับตุ๊กตา

เพื่อนเก่าที่ครั้งหนึ่งเด็กชาย

ตื่นเต้น อยากรู้ สงสัย

ทักทาย ผ่อนคลาย เล่นหัว

หยอกล้อ งอนง้อ เล่นตัว

จริงๆ มั่วๆ ก็ไม่ได้สนใจจะจำ

คลุกคลี ทิ้งไว้กับที่ ไม่นานเห็นดี หยิบมากอดไว้

ปล่อยทิ้ง ฝุ่นเกาะ ซัก แล้วเอามากอดใหม่

นานเข้า ไม่รู้ ตอนไหน

ที่ตุ๊กตาหมีเริ่มกอดไม่นิ่มดังใจ

ไม่เหลือความตื่นเต้น อยากมองเหมือนตัวใหม่

จากเตียง ขึ้นไปบนตู้ ใส่กล่องเก็บไว้

นานเข้าตุ๊กตามหมีก็มาอาศัยอยู่ใต้บันได

นั่งฟังเสียงเด็กชาย เดินขึ้นไป

หยิบตุ๊กตาตัวใหม่ มาเล่น เพื่อผ่อนคลาย

ความสุขตุ๊กตาหมีแลกมาซึ่งความสุขของเด็กชาย

รอยยิ้มที่ได้เห็นเพียงชั่วครู่นั้นเจ็บกว่าเป็นไหนไหน

มาเพื่อเติมเต็มแล้วหันหลังเดินกลับไป

ตุ๊กตาหมียังยิ้มได้ เพียงรู้ว่าเด็กชายกำลังไป ในที่ที่เขารักและพอใจ

มากกว่า

ตุ๊กตาหมีเข้าใจ

คิดอะไร

มากไป เกินพอดีทำไม

เป็นตุ๊กตาหมี ก็ทำหน้าที่ของตัวเองไป

ขอ ผ่อนคลาย

ขอ ความสดใส

ขอ ยิ้มจากปาก ไม่เอายิ้มจากใจ

อย่ามาละเมอเรียกร้องความหมาย ความจริงจากปากเด็กชาย

แม้ในฝันเด็กชายก็ไม่อาจพูดเพื่อเอาใจตุ๊กตาหมีได้

เพราะเด็กชายไม่ได้คิดอะไรเลย ด้วยความจริงใจ

เพราะเด็กชายชั่งน้ำหนักแล้วเห็นว่า ฝันร้ายตลอดไป จะดีกับใจตุ๊กตาหมี มากกว่า ฝันดีแค่ไม่กี่คืน

เพราะเด็กชายมีหน้าที่ต้องรับผิดชอบต่อหัวใจเพียงหนึ่งดวง ด้วยหัวใจเพียงหนึ่งดวง ไม่เหลือให้ใครอีก

เพราะเด็กหญิงคงร้องไห้

เพราะตุ๊กตาหมีคงไม่เป็นไร

ลองมองนึกย้อนกลับไป

อะไรที่ให้ตุ๊กตาหมีคิดว่ามันก็มีสิทธิ์มีหัวใจ

อาจเป็นเสียงเด็กชาย พร่ำเพ้อ ละเมอ ฝันใฝ่

อาจเป็นคำเด็กชายเผลอหลุดพูดไป

แอลกอฮอล์ทำหน้าที่ของมันได้ดี

บิดเบือน พรั่งพรู แต่ เหลวไหล

ไม่ใช่ความจริงอะไรในใจ

ไม่ต้องไปใส่ใจ

ไม่น่าไร้สติเลย แถมยังจำอะไรไม่ได้

ขอให้ลืมๆไปได้ ง่ายง่าย

ความเมาไม่เข้าใครออกใคร

เมาแล้วบอกรักหมี คนเราก็ทำได้

ตลกที่ทำให้ตุ๊กตาหมีอยากทำตัว งง ๆ ปลงๆ

ทำให้หมีอยากร้องไห้

ความผิดพลาดที่ไม่ได้ตั้งใจ

รัก

ของตุ๊กตาหมีกับคน

นอกจากจะเป็นไปไม่ได้แล้ว

ยังเป็น

อุบัติเหตุ

สุดวิสัย

เกิดขึ้นขณะความจริงถูกความเมาที่เอาแต่ใจ บิดเบือนไป

ไม่เป็นไร

ในเมื่อ เจตนาไม่มี สัญญาที่เหมือนเข้าที ก็ให้ถือเป็นโมฆะได้

 

เด็กชายคนดี

ตุ๊กตาหมี ขอโทษที่หวั่นไหว

ขอโทษที่ฝันใฝ่

ขอโทษที่ พลั้งเผลอ ละเมอ พร่ำเพ้อ พาดพิง พลุ่งพล่าน พรั่งพรู พร่ำพรื่อ พลาดพลั้ง เกินพอดีจน เหลวไหล

ขอโทษที่ ไม่จำว่าพบพานเพียงเพื่อพัดพรากผ่านจากกันไป

ขอโทษที่ใจมันอยากจะกอดเก็บเธอไว้กับตัวตลอดไป ไม่มองไม่สนใจอะไรอะไร

ขอโทษที่ทำให้ความจริงที่เด็กชายยึดถือไว้

ถูกภาพเบลอของความฝันบั่นทอนความสดใสลงไป

ขอโทษที่ดีไม่พออ และไม่พอดี ที่จะทำให้เด็กชายอยากหลับฝันตลอดไป

ขอโทษนะที่ทำให้เธอต้องตื่นมาแล้วรู้สึกว่  าฝันทำไมยากนัก (วะ)

ไม่ใช่ฝันหรอกนะ

ใจมากกว่า