The words came like a hard rain.
น้ำหนักของถ้อยคำกระหน่ำเหมือนห่าฝนที่พรั่งพรู
And your smile changed like a hurricane.
ยิ้ม ยิ้ม ยิ้ม ยิ้มอย่างนั้น หายไปเหมือนไม่เคยมีอยู่
Your breath smells like cardamom.
ลมหายใจ ที่หายไป เพียงเพราะฉันไม่อาจรับรู้
And the words came just like a hard rain.
น้ำหนักของถ้อยคำกระหน่ำเหมือนห่าฝนที่พรั่งพรู

I recall you said you missed me.
คิดถึง คำคิดถึง ว่าเธอเคยคิดถึง
I was afraid I acted desperately.
คิดไม่ถึง ความคิดถึง ที่ฉันคิดแต่ไม่เคยถึง
I recall you said it for hours.
คิดถึง คำคิดถึง ที่เธอไม่คิด แต่ยังมาถึง 
Then again it doesn’t matter.
ไม่คิด ไม่คิด ก็ยังคิดถึง

I never tried, I never dared, I wish I’d said something.
นิ่ง กลัว และ เงียบ
But I’ve been standing outside your door,
ฉันยังยืนอยู่
at least that’s something.
แม้ไม่แน่ใจว่ามันมีความหมาย
Your breath smells like cardamom.
ลมหายใจ กลิ่นเธอที่ฉันแปลความหมายไม่ได้
And the words came just like a hard rain.
น้ำหนักของถ้อยคำกระหน่ำเหมือนห่าฝนในวันที่ลืมพกร่มไป

I try to tell myself at night
ค่ำคืนฉันตื่นมาปลุกตัวเอง
when the dusty old pictures are all out of sight
ให้หลับตาหลบภาพฝันกลางวันที่มืดกว่าความเป็นจริงภาพนั้น
that I think I will be alright.
ค่ำคืนฉันลุกมาปลอบตัวเอง ไม่เป็นไร ไม่เป็นไร
Just don’t come closer morning light.
ค่อยหลับต่อตอนเช้าก็ได้
จะได้ไม่เห็นอะไร
ในแสงที่เธอว่าสวยที่สุดของวัน