จะไปหอศิลป์ บังเอิญไปป๊ะผุ้ชายผมยาวในเสื้อยืดสีพื้นกับกางเกงนอนลายจุดสะพายย่ามสีซีด และผมไม่ตัดไม่หวี ที่ทางเข้า เห็นข้างหลังก็เดินตามไปทันที เดินตามตุลย์ไปเดินเก๋าในแกลอรี่

ตามตุลย์ไปเจ๊อะ พี่คมสัน เกือบจะเป็นลม ตื้นเต้น ห้าห้า สงบสติอารมณ์ได้ก็ไปเดินดูภาพ ภาพของคนที่นามสกุลทองอ่อน งามเว่อ เดี๋ยวต้องไปดูใหม่ ไปเจ๊อะป้ายงานเปิดตัวหนังสือเป้อารัก ทั้งคมสันทั้งตุลย์มาคุยกัน พระเจ้า รีบจ่ายเงินซื้อ ทางทุกทางเป็นทาง ของ อภิชาติ ศักดิ์ชลาธร มาปุ๊บ ก็มองหาทางเดินเข้างาน ไปฟังคนที่อยากฟังสองคนคุยกัน

คมสัน: แล้วแต่ละตัวตนของคุณมันไม่ก้าวก่ายกันเหรอ มีวิธีการจัดการตัวตนยังไง (อื้อหืออออ)

ฟังบางลำพูแบนด์ ป๋าชัยบลู้ววววววส์มาด้วย พระเจ้า เป็นความบังเอิญที่จะงดงามเกินไปแล้ว

มีพาราดอก ได้เห็นท่านสองในชุดกุ๊กไก่ กับท่าดีดเบสถูกเบสยังกะมั่วแต่มันเว่อ กับท่านต้าในเพลงนักมายากลที่เจ็บปวดเหลือเกิน เหอะเหอะ

คงเป็นเพราะใจตนเองง่ายดาย เสกเธอหายตัวภายในพริบตา
มองความรักเธอเป็นเรื่องไร้ค่า ก่อเกิดผลกลับต่าง ๆ นานา
คนโห่ร้องแสดงความยินดี ถูกกล่าวขานลือเลื่องปฐพี
ส่วนตัวเขาน้ำตานองหน้า เพราะว่าเธอนั้นหายไปตลอดกาล

ฉันดั่งคนเล่นกลจนหยิ่งในศักดิ์ศรี อวดบารมีมาบดบังความรัก
ได้ทำร้ายใจเธอเจ็บปวดยิ่งนัก ทั้งนอกและในการแสดง

ซื้อ ทางทุกทางเป็นทาง มาเพราะชื่อปกหน้าและปกหลัง
ปกหน้าชื่อ มีอิสระที่จะทำ
ปกหลังชือ รู้จักหยุดสำคัญกว่า
ประโยคที่ทำให้คุ้ม พลังงานสร้างสรรค์ที่แท้จริง คือการหาขอบเขตให้กับสิ่งที่ไร้ขอบเขต
อ่านแล้ว เพลงชูบีดูบีดับ ของสครับบ

ใครที่ทำให้ชั้นอยากพอ
เลยข้ามในคำว่าเพียงขอ
แค่เพียงเธอมี วันนี้
อยากจะรู้ อยากจะเข้าใจ อยากจะเห็น
ว่าเธอคิดอย่างไร
หยุดตามหา อย่าไปสนใจ ไม่เพียงแค่….

ปอลอ คมสัน นัน มีตัวตนอยู่บนโลกเดียวกันกับเราจริงๆด้วย แล้วก็หัวเราะได้เป็นโรคติดต่อมาก ขำ ห้าห้า
พรุ่งนี้ไปอีก เย้ ขอบคุณความบังเอิญที่งดงาม ความสุขที่พัดผ่านมา

เพียงพอแล้ว
ที่ได้ยินเธอหัวเราะ
พอเพียงแล้ว
ที่ได้หัวเราะเธอที่กำลังหัวเราะ

มีความสุข ลอยหน้าลอยตากลับบ้านมาโดยดี ทั้งๆที่เมื่อยขามาก ห้าห้า