แทร็คสุดท้าย ของอัลบั้ม ไปทะเลกัน (we swim from the river into the sea) ของวง เราระบาย
ชื่อว่า ดาหลา ฟังจบแล้ว นึกถึงท่อนนึงของเพลง เธอคือความฝัน
“เปรียบดังดอกไม้ แห่งความหวัง..คือความฝัน อันกว้างใหญ่”

เพลงนี้แบ่งเป็นสองส่วนชัดเจน
ส่วนหลังเกือบท้ายเพิ่งจะมีเนื้อเพลง
ส่วนแรกดนตรีล้วนๆ
ไอ้ส่วนแรกนี่เหมือนเป็นก้อนมวลสารสับสน เสียงอะไรหลากหลาย สูงต่ำเร็วช้า
รายละเอียดเครื่องเป่าเคาะดีดที่เราระบุชื่อไม่ได้ แต่ให้อารมณ์ได้มากมาย
เราที่เป็นคนหูมีไว้ฟังเนื้อเพลง
ยังรู้สึกได้ถึงอารมณ์ในเสียงดนตรีล้วนล้วนที่ไม่เคยรับได้ชัดขนาดนี้
เพิ่งเคยฟังดนตรีแล้วรู้สึกมากเท่าฟังเนื้อก็วันนี้
บันทึกไว้เลยวันนี้เพลงนี้ครั้งแรก

เริ่มเนือยเนือย เหมือนเดินดุ่มดุ่มไปในที่มืดเงียบคนเดียว
กลองเบสกีต้าร์ไม่เร็วไม่ช้าเกินไปเรื่อยมา
มีเสียงหลอนๆของอะไรก็ไม่รู้ลอยมา หลอนโหยหวนอยู่พักใหญ่
มีขลุ่ยหรืออะไรที่มันเป่าลมโหยหวยเพิ่มมา ช่างโหยกันไปคนละแบบแหลมทุ้ม
เหมือนเดินไปเจออะไรน่ากลัวน่าสับสนในซอยที่เดินดุ่มไป
เสียงที่เพิ่มก็เพิ่มมา แต่เสียงเดิมก็ยังไม่หายไปไหน
เดินเสียงตามขลุ่ยไปจนจบ
ขลุ่ยซาไปมีกีต้าร์รับนิดนึงแบบเบาเบา
จู่ๆกลายเป็นกลองเร้ามา หนักขึ้น แน่นขึ้นยังกะจะสวนสนามไปออกรบ
ตามมาด้วยเสียงแหบพร่าของกีต้าร์ไฟฟ้าที่ไฟฟ้ามากมาย กลอนยังกระหน่ำสวนสนาม
อะไรที่เป็นอิเลคโทรนิคเพิ่มมา เสียงฉิ่งอันใหญ่ๆบนกลองถี่ แหลมแสบหู
เร็วขึ้นดังขึ้น โดยไม่เข้ากันดีสักเสียง อารมณ์ฉีกไปมาตลอด
กลายเป็นเสียงที่อึดอัด แสบเสียด เร่งรีบ รุกราน
เหมือนเีสียงในเมืองหลวง จนสุดระเบิดออก
แล้วจู่ๆก็มีเสียงเหมือนคนโหยหวนเวิ้งแหลม
ตอนแรกได้ยินก็ตกใจ ตอนหลังอยากจะหอนตาม เพราะอารมณ์นี้ต้องเสียงนี้แหละ
แล้วก็ซาหายไปแสบแสบ
ปุบปับกลายเป็นความสวยงามที่แผ่วเบาในดนตรีพริ้งพริ้งกีต้าร์โปร่ง
ตามด้วยเสียงร้องที่สงบประหลาดเนื้อหาว่าด้วย
กลีบเกสรของมวลดอกไม้ที่ปลิดปลิวล่องลอยไปในอะไรอะไรแม้กระทั่งความมืดของค่ำคืน
จนไปตกลงในที่ดินแดนใหม่และเติบโตกลายเป็นดอกไม้ดอกใหม่ต่อไปเรื่อยไปไม่ตายไม่สิ้นสุด

กลีบเกสรของมวล ดอกไม้
จะหลุดลอยล่องไป ในราตรีกาล
อยู่เพียงรอให้ค่ำคืน พ้นผ่าน
แดดทอแสงส่อง ความผูกพัน เข้าใจ
อีกไม่นาน  เจ้าเติบโตใหญ่
ให้ปลดปลิว สู่ดินแดน อันแสนไกล
และยังคงมีดอกไม้ ที่รอคอยเช้าวันใหม่
จะเบ่งบานขึ้นในใจ
จากการให้อภัย

แล้วก็มีเสียงลมหายใจผ่านเม้าส์ออแกนมา เป็นเสียงที่ทำให้อยากหลับตา หายใจลึกลึก
จบด้วยกีต้าร์โปร่งดีดแบบค่อยค่อยจางหายไปพอดีจังหวะให้เปิดตามาพอดี

ฟังจนจบเหมือนได้เกิดใหม่เป็นดอกไม้ที่แข็งแรงขึ้นกว่าเดิม และสวยอย่างยั่งยืน

แล้วก็สงสัยว่าทำไม ชื่อเพลงเป็นดอกดาหลา อยากรู้จักดอกดาหลา
กูเกิ้ลบอกว่า

ลักษณะของดอกดาหลา (เป็นดอกไม้ที่มีรายละเอียดน่าสนใจดี)
– เป็นพืชที่ลำต้นอยู่ลึกใต้ดินลงไป เป็นลักษณะ “เหง้า”
– ก้านดอกเป็นหน่อที่แข็งแรงและตรง มีขนาดใหญ่ ยาวสูงสุดได้ถึง 1.5 เมตรรรรร
– ออกดอกน้อยปีละแค่เจ็ดดอก แต่ดอกอยู่ได้นานเป็นเดือนเดือน
– ดอกดาหลาเป็นดอกช่อมีลักษณะดอกแบบ (head) ดอกใหญ่ ขนาดประมาณ 15×15 ซม.
ประกอบด้วยกลีบประดับ ลักษณะแข็ง ด้าน มัน วาว มีสีแดง ชมพู ขาว
– กลีบมี 2 ขนาด ส่วนโคนประกอบด้วยกลีบประดับขนาดใหญ่ มีความกว้างกลีบ 2-3 ซ.ม.
จะมีสีแดงขลิบขาวเรียงซ้อนกันอยู่และจะบานออก ประมาณ 25-30 กลีบ
และมีกลีบประดับขนาดเล็กอยู่ส่วนบนของช่อดอก ความกว้างกลีบประมาณ 1 ซ.ม.
กลีบประดับเล็กนี้จะหุบเข้าเรียงเป็นระดับ คล้ายรูปโดม มีประมาณ 300-330 กลีบ
ภายในกลีบประดับขนาดใหญ่ที่บานออกในส่วนโคนจะมีดอกจริงขนาดเล็กอยู่ภายใน
– กลีบดอกสีแดงที่บานเต็มที่ เป็นดอกสมบูรณ์เพศ ภายในมีเกสรของดอกจริงอยู่จำนวนมาก
เมื่อกลีบที่โตเต็มที่ร่วงหล่นจากต้น จะเกิดเป็นต้นใหม่ ขยายพันธุ์ง่ายมากกก
– ออกดอกดกสุดในช่วง ฤดูร้อนนนนนนนน

อ่านแล้วอยากปลูกดาหลาาาาาา
ดาหลา เป็นดอกไม้ที่สวยกร้าวตามธรรมชาติสุดสุด
ไม่เคยเห็นกลีบดอกอะไรที่สวยประหลาดอย่างนี้มาก่อนเลย
ทั้งรูปลักษณ์แล้วก็พฤติกรรม
อ่อนในความแข็ง ซับซ้อนในความธรรมดา
และที่สำคัญ กินได้อีกตะหาก (กินได้จริงๆ ทำยำกินได้ !!)
เหมาะจะเป็นดอกไม้แห่งความหวังจริงจริง

โอยยย เกินจะบรรยาย

ส่วนอีกเก้าเพลงในชุดนี้ของวงเราระบาย (เดี๋ยวเพลงอื่นจะน้อยใจ)
มีสีสันผสมผสานในความแตกต่างเหมือนรุ้งสีประหลาด
เล่าเรื่องราวยังกะอ่านรวมเรื่องสั้นที่รวมๆแบบไม่มีตีมใหญ่
แต่มีตีมเป็นของตัวเองชัดเจน
มีทั้งเรื่องรักครั้งเก่าใหม่ กลางเก่ากลางใหม่
ทั้งที่ไปแล้ว ที่กำลังจะไป ที่กำลังจะมา กับที่มาแล้ว
(เพลง เีีพียง,เจือจาง,สะพาน,ยินดี)
ปรัชญาชีวิตแบบวัฏจักรเซนเซนระบบรีไซเคิล
(เพลง Thermodynamics )
การยืนยันที่จะเดินตามหาความฝันไม่ว่ามันจะมีอยู่จริงแค่ไหน
(เพลง เธอจะไปด้วยกันไหม)
สังคมร่วมสมัยกับความแปลกแยกระหว่างมนุษย์กับมนุษย์แปลกหน้า
(เพลง ธรรมดา)
ความสกปรกของปากกับใจคนบางประเภท
(เพลง สบู่)
ลัทธิสุขนิยม .. (เพลง วิ้ง)
ทั้งหมดนี้รวมกันในอัลบั้มเดียว (อย่าลืมดาหลาด้วยยย)
ออกทะเลจริงจริง ตามชื่ออัลบั้ม
แต่สนุกมากที่ได้ตามไปดูว่าจะเจออะไรบ้างระหว่างทาง

แต่เพลงเดียวที่ทำให้ต้องมาเขียนอะไรมากมายขนาดนี้
คือเพลงสุดท้ายนี่ล่ะ มันลงตัวไปหมด รู้สึกโชคดีที่ได้มีโอกาสฟัง
ที่สำคัญทำให้ได้ยินเสียงใหม่ๆที่ไม่เคยได้ยินมาก่อน

สรุปซะหน่อย

เพลงเหล่านั้น
คือความรู้สึก
เราระบาย
ผ่าน ความหมายในภาษาและท่วงทำนอง
เป็นสีสัน
นอก เหนือทฤษฎีสี
เป็นสีสัน
ที่มองเห็นชัดขึ้นเมื่อหลับตา
เป็นสีสัน สำหรับหู
สำหรับหัว
สำหรับใจ

โอ้วว บันทึกนี้ยาวสุดแสน
เพลงดีดีทำให้มีพลังในการเดินทางจริงจริง!!!

😀