มันเป็นความรู้สึกชนิดที่ปิดล้อมฉันในทุกด้าน
แต่ก็ปลอดปล่อยฉันไปพร้อมพร้อมกัน
ความคิดถึงของฉัน
ถึงเธอ

มันไกลลลลลลลลลลลลลลกว้างงงงงงงงงงงง
เนิ่นนานนนนนนนนนนนนนนนนนนนนนนนน
เลื่อนไหลลลลลลลลลลลลลลลลลลลล
เหมือนคนใจลอยกดแป้นพิมพ์ค้าง

ฉันคิดอะไรบ้างเกี่ยวกับเธอ
ฉันอยากรู้อะไรบ้างเกี่ยวกับเธอ
ฉันรู้สึกอะไรบ้างกับเธอ
เป็นปริมาณที่เยอะจนเหลวไหล
แต่น่ารักมาก

เหมือนหนังที่รอดู ทั้งเรื่อง หลังจากบังเอิญไปเห็นทีเซอร์
เหมือนอัลบั้มที่รอฟัง ทุกเพลงที่เหลือ หลังจากได้ฟังซิงเกิ้ลเรก
เหมือนหนังสือที่รออ่าน ทุกหน้าในนั้น หลังจากแอบไปยืนอ่านฟรีมาซักพัก

เป็นการรอคอยเนื้อหา
ไม่ใช่ด้วยความคาดหวังให้เป็นไปอย่างที่อยากให้เป็นไป
แต่ด้วยความคาดหวังจะรู้จักความเป็นไปอย่างที่เป็นมา
เรื่องราวของเธอ

เธอไม่ใช่คนที่ฉันวาดไว้
เธอเหมือนใครสักคนที่ฉันอยากวาดแต่ไม่รู้จะเริ่มยังไง
เป็นภาพที่เกินฉันจินตนาการ
ภาพที่ไม่คิดว่าจะได้เห็น

เธอไม่ใช่เสียงที่ฉันเคยได้ยิน
เธอเป็นเสียงชนิดที่ฉันไม่เคยรู้ว่ารอจะฟังอยู่ตลอดมา
เป็นเสียงที่ฉันรู้สึกได้แม้ไม่เข้าใจ
เสียงที่ไม่เคยรู้ว่ามีอยู่

ภาพกับเสียงที่เหมือนจะมีชีวิตขึ้นมาตรงหน้าฉัน

ภาพกับเสียงที่มาพร้อมความเป็นไปได้
ของเรืองราวมากมายที่ฉันอยากจะเรียนรู้เกี่ยวกับคนๆหนึ่ง
ในความรู้สึกหนึ่ง
ตลอดเวลาตั้งแต่ตอนนี้เรื่อยไป

ความประหลาดใจที่แสนอบอุ่น
เหมือนแสงของพระอาทิตย์ตอนเช้าเช้า
สำหรับคนนอนตื่นสาย

ถ้าความรักคือคนคนหนึ่ง
เธอก็เหมือนเขามากจนฉันกลัว

เพราะฉันยังไม่เคยรู้จักเขาเลย
แต่ฉันก็รู้สึกถึงเขาไปแล้ว
เพราะฉันยังไม่เคยรู้จักเธอเลย
แต่ฉันก็รู้สึกถึงเธอไปแล้ว

ฉันไม่รู้หรอกว่ามันบังเอิญหรือมีความหมาย
ฉันไม่รู้หรอกว่าเธอคือเขาใช่มั้ย
ฉันเลิกหลงใหลคำถามแบบนั้นมานานมากแล้ว

ฉันรู้สึกแค่ว่าถ้าเธอรู้สึกมันบ้าง
เธอก็น่าจะเข้าใจสิ่งนี้ได้ไม่ยากนัก
และฉันก็ไม่มีความจำเป็นต้องพูดอะไรอีก

มันจะเป็นความเงียบที่สงบสุขที่สุด
เราอาศัยอยู่ด้วยกัน
และพูดคุยกัน
ในชั้นบรรยากาศของความคิดถึง
ที่ลอยลมแลกเปลี่ยนไปมา
ระหว่างเรา

เป็นการสื่อสาร
ที่แม้มองไม่เห็น
แต่มีอยู่

ไม่ใช่แค่อากาศ
ไม่ใช่แค่สายลม
ไม่ใช่แค่นั้น

อย่างน้อยก็ในเวลาที่ฉันยังไม่รู้ไม่กล้าทำเป็นรู้
ว่าเธอคิดถึงอะไรหรือใคร
ในตอนนี้

และบางทีฉันอาจจะไม่อยากรู้มันเลยก็ได้
เพราะฉันไม่อยากให้เธอกลายเป็นสายลม

ฉันไม่อยากให้เธอกลายเป็นสายลมเฉยเฉย
สายลมเปล่าเปล่า
ที่ไม่ได้รู้สึกอะไร
มากมายขนาดนั้น

ฉันอยากให้เธอเป็นพายุ
พายุเบาเบาก็ได้
แต่ไม่เบาบางขนาดนั้น
ไม่เบาบางอย่างลมหายใจ
ของใครสักคนที่เดินผ่านฉันไป
ในเวลาหนึ่ง

 แล้วหายไปเหมือนไม่เคยมีอยู่

~oo~

Advertisements