เอาคำนิยามจากวิกิพีเดียไปก่อน
Magic realism or magical realism is an aesthetic style
or genre of fiction in which magical elements blend
to create a realistic atmosphere that accesses
a deeper understanding of reality.
สัจจะนิยมมหัศจรรย์ เป็นสุนทรียภาพรูปแบบหนึ่ง เ
ป็นประเภทของเรื่องแต่งที่ องค์ประกอบเหนือจริงมหัศจรรย์ไหลรวมเป็นหนึ่ง
เพื่อสร้าง บรรยากาศแห่งโลกความจริง ที่พาไปให้เข้าถึง
ความเข้าใจลึกลงไปกว่านั้นในเรื่องราวของความเป็นจริง

สั้นๆคือ ใช้เวทย์มนต์มาเสกให้เห็นเป็นภาพความจริงที่ชัดกว่าความจริงที่เห็นด้วยตาเปล่า

ตอนเรียนเรื่องพวกนี้ในวิชาวรรรกรรม ไม่เคยเข้าใจชัดๆซักทีไอ้เรื่องสัจจนิยมมหัศจรรย์
จนได้มาดูหนังเรื่อง หมานคร ถึงได้อ๋อออ ว่าเป็นการนำเสนอความจริง
แต่วิธีการนำเสนอเหนือจริง ทำให้เข้าใจความจริงได้ผ่านเรื่องไม่จริง
 ดูมันก็ทำไปได้ เจ๋ง

ตอนดูจริญเล่นสดครั้งแรกนึกถึงสีฉูดฉาดในฉากหนังเรื่องนี้
รุ้สึกว่าไอ้วงนี้มัน เซอร์เรียลแดกมากกกก กู่ไม่กลับ โบยบินไป
แต่พอมาฟังเนื้อเพลงจะรู้สึกว่าไอ้เด็กพวกนี้มันไม่ได้เซอร์เรียลแบบกูจะบินเดี่ยว
หลุดโลกไปเฉยๆ แต่มันเป็นพวกเซอร์เรียลเข้าถึงได้ ประมาณว่า
ชวนคนฟังบินไปด้วยกันเป็นหมุ่คณะ
การแสดงสดสุดติ่งก็จริง แต่ถ้าฟังเนื้อหาเพลงก็ชวนให้คิดตามไประหว่างบินเพลินๆ
ที่สำคัญ คำกับภาษาของจริญ แปลกลึกลอยน่าคล้อยตาม หาฟังจากที่อื่นไม่ได้แน่ๆ =D
เด็กมันเจ๋งมาก นับถือออออออ กะส้มส้มอีกวง ดีใจที่ได้เป็นพยานการค้นพบสองวงนี้ 55

เนื้อที่ชอบในแต่ละเพลง (ชื่อเพลงยังกะคีย์เวิร์ดเซอร์เรียลลิซึ่ม)

ความรู้รอบตัว 
ควายในนาก็ปรีดามีเพื่อนเป็นนกคอยกินแมลง ที่ตอมอยู่
ฉลามก็ไม่ใจร้ายเขาแบ่งเศษอาหารให้คุณเหาฉลาม น้ำใจในทะเล
ยังกะเรียนวิชาสปช. สร้างเสริมประสบการณ์ชีวิต ยังกะดูดิสคัพเวอรีแชนเนิล
ตอนได้ยินท่อนคุณเหาฉลามหนแรก หัวเราะออกมาซะ แถมยิ้มไม่หยุด
คิดได้ยังไงเนี่ยยย

ผีเสื้อ  โบยบินไป…
เราคิดเสมอว่าเพลงคือสีสัน
ถ้าจะโบยบินไปกับเพลง ก็ต้องผีเสื้อสีสวยๆล่ะ
จริญนี่ยกให้เป็นผีเสื้อเรืองแสง เหมือนหิ่งห้อยตัวใหญ่ๆบานๆ

พระจันทร์ 
สู่จันทรา ในโลกมายา ไม่ใช่ภาพลวงตา ผ่านเมฆาขึ้นไป
โอ้จันทรา โปรดจงช่วยเยียวยา บอกสิ่งล้ำค่า ที่ไขว้คว้าหามานาน
คือฟังแล้วก็รู้สึกได้ ว่าพระจันทร์เนี่ยใช่มั้ยเห็นอยู่ ไกลแค่ไหน แต่ก็มีอยู่จริงงง
แต่ก็เหมือนจะเหนือจริงมาก แต่มีจริงไง โคตรจะจริญเร๊ยย 
(อ้อ นึกได้ คืนนี้มีจันทรุปราคาด้วยแฮะ เหมาะเจาะจะเขียนถึงเพลงนี้ล่ะ 55)

ฝันกลางวัน 
เสียงเพลงที่ดังอยู่ทำให้เห็นท้องฟ้าเป็นลำธาร
อืม เพลงของจริญเป็นหนึ่งในเพลงที่ฟังแล้วเห็นท้องฟ้าเป็นลำธาร

this night  ชอบทุกคำในเพลงเร๊ย
สุขสมอารมณ์หมายมากๆเพลงนี้ ลงตัวไปโหมด
ชวนปลิ้นมาก ทั้งเนื้อทั้งดนตรีทั้งเสียงร้อง
เป็นเพลงที่อยากดูเล่นสดในคอนเสิร์ตเวลาพลบค่ำริมทะเลในงานเลี้ยงเรียนจบอะไรซักอย่าง
ปาร์ตี้ยาววววเลยก่อนจะเลือนหายไป !!

** แทร็คสุดท้ายเป็นงานทดลองของที่ได้อารมณ์มาก ชื่อตะวันดำ 
ฟังรอบแรกไม่จบเพลง จะขว้างหูฟังทิ้งแล้วกระทืบๆๆๆๆซ้ำโทษฐานทำลายโสตประสาท
ไปๆมาๆเอามาฟังใหม่ บอกหูตัวเองว่า ไหนฟังให้จบดูดิมันจะมาไม้ไหน
ฟังจนจบไปสองรอบติด ติดใจ ต้องฟังเรื่อยๆเวลารำคาญเพลงช้าๆ เวลาอยากระเบิดโสต
มันแสบหยอยระเบิดโสตแล่นรอบหัวหูกะโหลกทะลุทะล่วงอวกาสสุดกู่ดีมาก
ยังกะเล่นเกมแฟมิลี่ตลับตอนเด็กๆ เกมยิงจรวดอวกาศอะไรซักอย่าง
อยากรุ้มากว่าที่กล้าทำเป็นเพลงมาเนี่ย รับประกันมั้ยว่าคนฟังฟังได้นานกี่รอบ หูไม่พัง 55

สรุป จริญตนาใก จริงๆแล้วมีคำแปลในตัวมันเองอยู่แล้ว
ที่ฉันพูดไปเป็นแค่การตีความนะจ๊ะ ทำเพลงมาอีก จะฟัง!!

จบค่ะ เขียนได้ยาวขนาดนี้สงสัยเป็นอิทธิพลของปรากฏการณ์พระจันทร์หายตัวในคืนนี้
ตีสองถึงตีสี่เจอกัน จันทรุปราคา !!