ดีใจที่ร้องเพลงนี้ได้อีกครั้ง =)

2 ความเห็น

ไม่ทุกข์ ไม่ร้อน ไม่นอนกลางวัน ไม่ต้องหวั่นไหว
ไม่ต้องไปอยู่ไหน ให้เป็นเหมือนใครเขา

ไม่รับ ไม่รู้ ไม่ดูทีวี ไม่มีความหลัง
แต่ทำทุก ๆ อย่าง ไม่ดี ไม่เอา

ไม่เพ้อ ไม่ฝัน ไม่ดึง ไม่ดัน ให้ต้องเดือดร้อน
ไม่ต้องประสาทหลอน อย่างดีก็พอใช้

ไม่ซื้อ ไม่หา ไม่ตีราคาเกี่ยวกับความรัก
ไม่เคยคิดรับปาก ถ้าไม่เข้าใจ

โลกนี้มันคงจะพอมี พื้นที่ส่วนตัว ไม่ต้องกลัวว่าใคร ไม่เข้าใจ
จะคิดเข้าข้างตัวเองในบางครั้งก็ปลอดภัย เหมือนที่ใจต้องการ

ไม่ทึก ไม่ทัก ไม่โวย ไม่วาย ไม่ต้องใจร้อน
ไม่ต้องให้ใครสอน ก็พอรู้ความหมาย

ไม่ท้อ ไม่ถอย ไม่คอยเวลา ไม่ต้องคอยถาม
อยากทำก็ลองทำ…จะได้เข้าใจ

!!

พอดีพอดีกับพื้นที่ตอนนี้นะ ตัวเธอ 😉

Advertisements

เพื่อนรัก =)

ใส่ความเห็น

เธอ ยืนอยู่
อบอุ่น ลงตัว พอดี
ไม่หนีหาย
ปล่อยตัว ฉัน
พล่ามในสิ่งที่ฉันเชื่อ
โดยไม่ต้องเขินอาย

เรา ไม่พยายาม
ตัดสินกันและกัน
เพียงเพราะความสงสัย

เรา ไม่ต้องเข้าใจ
แค่ปล่อยให้อะไรอะไร
เป็นไป

ความสัมพันธ์ที่มี
ไม่ต้องการพิธี
ไม่เรียกร้องคำบรรยาย

ขอเพียงเรายังพูดกัน
ไม่ปิดกั้น
ไม่คาดหวัง
ไม่จำเป็นต้องมีความหมาย

เบื่อก็บอกเบื่อ
ชอบก็บอกชอบ
เหนื่อยก็หยุด
แล้วผลัดกันปลอบ
แต่เราไม่หายไปไหน

อยู่ตรงนี้
แม้ไม่ใช่อยู่ด้วยกัน
แต่เหมือนเสมอเสมอ
มีเธออยู่ข้างฉัน

ทุกค่ำคืนที่ฉันไม่รู้ว่ายืนอยู่ทำไม
เธอนั่งลงแล้วถามว่าเมื่อยมั้ย
แล้วยิ้มให้
หันมาบอกให้ฉันนั่งลง
ตรงนี้
เป็นเพื่อนกัน
ตลอดไป

ฉันนั่งลง
แล้วไม่อยากลุกไปไหน
ไกลจากตรงนี้
อีกเลย

1 ความเห็น

ชีวิตที่ต้องก้าวเดินบนถนน มีพบก็มีจาก
วันนั้นเราเคยได้ร่วมทาง ได้เพื่อนคู่ใจ

ถนนหนทางที่แสนไกล จะรู้ได้อย่างไร
วันนี้หรือว่าวันไหน อาจคงมีสักวัน ที่สองเรา ร่วมทางอีกครั้ง

ถึงฟ้าเปลี่ยนแปลงอยู่ทุกวัน คนเราเปลี่ยนใจ
วันนั้นคือรักที่ชิดใกล้ วันนี้ช่างห่างไกล

พบกันอีกครั้ง พบกันวันใหม่ ฉันจะเก็บไว้ หัวใจที่มี
และจะไม่มีวัน ที่จะลืม คืนวันที่เคยมี เพื่อนร่วมทาง

บางทีมันอาจจะเป็นแบบนี้ แล้วบางทีมันก็อาจจะเป็นแบบนั้น !!

1 ความเห็น

บางทีชีวิต
อาจไม่ใช่การค้นหาคำตอบ
แต่เป็นการเรียนรู้ที่จะอยู่กับ​คำถาม
อย่างไม่หงุดหงิดนัก

…บางทีความรัก
อาจไม่ใช่การค้นหาใครสักคน
แต่เป็นการเรียนรู้ที่จะอยู่กับ​ตัวเอง
อย่างไม่เหงาหงอยนัก

บางทีทุกสิ่ง
อาจไม่ใช่การค้นหา
แต่เป็นการค้นพบว่า
ไม่จำเป็นที่จะต้องค้นหา
อย่างงมงายขนาดนั้น

… บางทีนะ

ขอบฟ้าที่เรานั่งมองคราวนั้นยังมีความหมาย

1 ความเห็น

กลับมาได้แล้ว!!

อยากนั่งแหงนหน้ามองฟ้าฟังเรื่องเล่าของมึง
แล้วแสดงความคิดเห็นกับความรู้สึกของกู
ทุกอย่างไม่ต้องกั๊ก
คุยกับมึง
เหมือนกูได้อ่านหนังสือไปเขียนบันทึกไป

อยากให้มึงนอนหลับตาฟังเรื่องเล่าของกู
แล้วแสดงความคิดเห็นกับความรู้สึกของมึง
เท่าที่มึงทำได้
คุยกับกู
เหมือนมึงได้เดินทางไปวาดรูปไปมั้ย?

พิธีกรรมของเพื่อน
กูคิดถึงมาก

บางทีคนเราก็ไม่ต้องการอะไรมากไปกว่าเพื่อน
เนอะ

เป็นเพื่อนกันแบบนี้ไปเรื่อยเรื่อยเท่าที่จะทำได้

เพื่อนที่อยากรู้และเป็นห่วง
ความเป็นไปในชีวิตกันและกัน
ในระยะห่างที่พอดี
ไม่เคยอึดอัด
ไม่เคยห่างเหิน

เป็นความรู้สึกที่กูจะไม่ยอมแลกกับอะไรทั้งนั้น

🙂

สวัสดีตอนเช้า !!

ใส่ความเห็น

ครึ้มอกครึ้มใจจริง ^^

~~ ..อาจจะมีดอกไม้ ไม่เคยได้มอง
         เหนื่อยกับการตามหา บ้างมั้ย?
    

ใส่ความเห็น

Just plant a little watermelon on my grave,
and let the juice (slurp sound) trickle through,
Just plant a little watermelon on my grave,
That’s all I ask of you.

Now fried chicken is mighty mighty fine,
but there’s nothing quite as fine as a watermelone vine,
so plant a little watermelon on my grave,
and let the juice (slurp sound) trickle through.

“..นี่นะ ถ้าหากว่าฉันตายแล้วล่ะก็
ช่วยปลูกแตงโมไว้บนหลุมฝังศพของฉันให้ที
อ้ายน้ำแตงโมมันจะได้ไหลลงไปมั่ง !! ”

=)

Older Entries