ในยุคที่ความรักของปัญญาชนเป็นเรื่องของเนื้อหา
มากกว่าความรู้สึกรักอันเปลือยเปล่าไร้เหตุผล

ความเชื่อและตัวตนที่เราสะสม
จะกลายเป็นเงื่อนไข
ที่ทำให้ใครบางคนใช่
และใครบางคนไม่ใช่

หนังสือทุกเล่มที่เราอ่าน จะกลายเป็นห้องห้องหนึ่ง
เพลงทุกเพลงที่เราฟัง จะกลายเป็นห้องอีกห้องหนึ่ง
หนังทุกเรื่องที่เราดู จะกลายเป็นห้องอีกห้องหนึ่ง

ห้องทุกห้องทับซ้อนกันไม่สิ้นสุด
เหมือนกล่องใบเล็กในกล่องใบใหญ่ในกล่องใบที่ใหญ่กว่า

และเราอยู่ในนั้น
ข้างหลังประตูบานที่ลึกที่สุด
ในมือกำกุญแจไว้สามร้อยยี่สิบดอก

และหวังว่ากุญแจที่เรามีอยู่
จะเปิดประตูทุกบานที่กั้นอยู่ระหว่างเราได้

ระหว่างนั้นเราก็ยังไม่หยุด อ่าน ฟัง หรือ ดู
แล้วห้องเดิมก็ถูกซ้อนเข้าไปอีก
แล้วกุญแจก็เพิ่มมาอีก
 
และเราทำเต็มที่เพื่อค้นหากันและกัน!

สนุกล่ะสิ -..-