เธอ ยืนอยู่
อบอุ่น ลงตัว พอดี
ไม่หนีหาย
ปล่อยตัว ฉัน
พล่ามในสิ่งที่ฉันเชื่อ
โดยไม่ต้องเขินอาย

เรา ไม่พยายาม
ตัดสินกันและกัน
เพียงเพราะความสงสัย

เรา ไม่ต้องเข้าใจ
แค่ปล่อยให้อะไรอะไร
เป็นไป

ความสัมพันธ์ที่มี
ไม่ต้องการพิธี
ไม่เรียกร้องคำบรรยาย

ขอเพียงเรายังพูดกัน
ไม่ปิดกั้น
ไม่คาดหวัง
ไม่จำเป็นต้องมีความหมาย

เบื่อก็บอกเบื่อ
ชอบก็บอกชอบ
เหนื่อยก็หยุด
แล้วผลัดกันปลอบ
แต่เราไม่หายไปไหน

อยู่ตรงนี้
แม้ไม่ใช่อยู่ด้วยกัน
แต่เหมือนเสมอเสมอ
มีเธออยู่ข้างฉัน

ทุกค่ำคืนที่ฉันไม่รู้ว่ายืนอยู่ทำไม
เธอนั่งลงแล้วถามว่าเมื่อยมั้ย
แล้วยิ้มให้
หันมาบอกให้ฉันนั่งลง
ตรงนี้
เป็นเพื่อนกัน
ตลอดไป

ฉันนั่งลง
แล้วไม่อยากลุกไปไหน
ไกลจากตรงนี้
อีกเลย