นั่งวาดระบายสีผิวหนังตัวเองเล่นอยู่ในหอศิลป์ระหว่างเฝ้างานพี่ตุล
มีคู่รักฝรั่งฮิปปี้เดินมาเห็น เลยมาแจม อารมณ์เฮนน่ากันกลางหอศิลป์
วาดกันไป นั่งฟังเพลงแผ่นที่เราไรท์ไป
พี่แกชอบเพลง we are the tide ของ blind pilot มาก
เลยได้คุยกัน
พี่ชายชื่อ rod พี่สาวชื่อ beth
ร๊อดมาจากไอร์แลนด์ เบ๊ทมาจากอิงแลนด์ แต่ไปเจอกันที่ญี่ปุ่น
รักกันที่เกาหลี ตอนนี้มาท่องโลกด้วยกันที่ไทย
โว้ยยย อิจฉา 5555
คุยกันเรื่องเพลงถูกใจ เราเลยให้แผ่นไปเลย 555
เลยได้สร้อยคอหินสีฟ้าจากพี่แกแลกมา

เป็นวันที่น่ารักดี
ถือเป็นของขวัญวันเกิดจากคนแปลกหน้า =)

ขอบคุณเพลงนี้
ดนตรีเป็นภาษาสากล จริงๆนะ

Our time was ever on the road, the riders is in what we make,
Oh to hear, to hear of how in this give and take,
But hear it this way, hear it this way, alright.

The war is our hearts and lovers in the band we love,
We keep breaking our backs, hoping that it gives enough,
Oh, what do you need, what do you need,

Oh man there’s ladders to the sky, building up a high rise,
Oh man we won’t last long but we’re giving it our best try,
Don’t you know you’re alive, you know you’re alive,
None of us save the day, the war it told you.

Too mad, I’m in love with everybody on the city bus,
Feel the push and pull, hoping that it doesn’t mean much.
Oh what do you see, what do you see,

And everybody on the street is singing like it’s Sunday,
So we keep inside and you look steady at me.
Ah… Ah….

And we don’t know what left, but we feel it’s coming back soon,
So we’re standing in the street staring at a blood red moon,
We are the tide,
We are the tide,
And none of us save the day, the war it told you.

ปอลอ
มีอารมณ์กลับมาอัพไดอารี่ เนื่องจาก ปั่นต้นฉบับ young thai artist เสร็จแล้ว

^__________^