เมื่อกี้เพิ่งรู้ว่ารุ่นพี่ที่นับถือมากคนนึง
รุ่นพี่มีวิธีใช้ชีวิตที่เราชื่นชม
รุ่นพี่ที่เคยพูดว่า
… ซันมึงรู้มั้ยชีวิตไม่ใช่การเดินทาง เพราะถ้าชีวิตคือการเดินทาง
จุดหมายของมึงคือความตาย มึงจะเดินไปทำไมถ้าจะไปสู่ความตาย
ชีวิตคือการเดินเล่น !

รุ่นพี่ที่เราเชื่อ

เมื่อวานรุ่นพี่คนนี้ตายไปแล้ว
ด้วยวิธีเดิม
แต่ครั้งนี้เพราะมองโลกในแง่ดีเกินไป

ทำไมถึงได้บอบบางขนาดนี้วะ

ข่าวนี้ทำให้เราเป็นห่วงเพื่อนที่เพิ่งหายไป
กลัวมันตาย

เรารู้ว่าเราไม่มีส่วนรับผิดชอบชีวิตใคร
ถ้าคนนั้นไม่รับผิดชอบตัวเอง

พี่โนพี่สาวที่เพิ่งรู้จักกันเพิ่งเตือนเราว่า
บางครั้งถ้าเราไปรู้จักคนที่บอบบางแบบนี้มากๆ
แล้วเค้าเอาชีวิตมาฝากไว้กับเรา
แบบนั้นจะยิ่งบ้ากันไปใหญ่

พี่โนบอกว่า
เราควรจะเลือกคบคนที่จะเป็นพลังในด้านดีให้กับเรา
พี่โนเพิ่งรู้จักเราก็ดูออกเลยว่า
คนที่จะเข้าหาเราส่วนมากเป็นคนเศร้าเป็นคนมองโลกแง่ร้าย

เรารู้แต่ทำไม่ได้
เรารู้สึกว่าเป็นส่วนหนึ่งของคนแบบนี้
ไม่อยากให้เค้าทำร้ายตัวเอง
แต่สุดท้ายเค้าก็มาทำร้ายเรา
ด้วยความรู้สึกผิดที่เราช่วยเค้าไม่ได้

เราจะทำยังไงกับเพื่อนคนนี้ดี
ทั้งกลัวทั้งเป็นห่วง

ตอนแรกตัดสินใจว่าจะไม่คิดแล้ว
แต่พอเจอเรื่องแบบนี้
ก็ต้องคิดอีก

ไอ้ที่เราทำอยู่ สิ่งที่เขียน เรื่องที่คิดซ้ำไปซ้ำมา
สิ่งที่เราพูดกับเธอ
มันก็เป็นสิ่งที่เราพยายามอยากจะเชื่อเหมือนกัน
เราคิดได้ ไม่ได้แปลว่าเราทำได้ทุกอย่าง แต่เราอยากทำให้ได้
เราไม่ใช่คนแข็งแรงขนาดนั้น
เราไม่ได้พยายามให้ใครมาฝากชีวิตไว้กับเรา
ไม่ได้ทำเพื่อให้ใครมานับถือ มาคาดหวัง
ไม่เข้าใจรึไงว่าเราก็ไม่ต่างจากคนพวกนั้นเลย
ไม่เข้าใจรึไง่วาเราไม่ได้ต่างกันเลย

วิธีการของเรามันผิดมั้ย มันผิดเหรอ
มันจะเป็นอันตรายกับใครมั้ย
มันจะทำให้เราต้องเจอแต่คนที่สิ้นหวังอย่างนั้นเหรอ
ถ้างั้นเราควรจะทำมันต่อไปมั้ย มันผิดรึเปล่า
คิดมากไปหมดแล้ว
 
 

 

Advertisements