นอกจากสครับบ ก็มีพี่มะร๊าซนี่แหละ
ที่โตมาด้วยกัน
และอยากจะโตไปด้วยกัน
รู้จักพี่มะร๊าซก็ช่วงเดียวกับที่ได้ฟังสครับบเลย
ช่วงย้ายมาอยู่กทม.คนเดียวตอน 16

ฟัง รู้สึก คิดตาม แล้ว เห็นด้วย อย่างสบายใจ
ได้ทุกเพลง

อีกสองสามวันจะเป็นวันจองตั๋วคอนเสิร์ตพี่มะร๊าซที่เขาใหญ่
เป็นคอนเสิร์ตครบรอบสิบปีของพี่มะร๊าซตั้งแต่อัลบั้มใต้ดินชุดแรกเมื่อปี 2001
ความรู้สึกเหมือนตอนรู้ข่าวคอนเสิร์ตสิบปีสครับบ
ที่เป็นคอนเสิร์ตครบรอบสิบปีที่พี่เมื่อยกับพี่บอลทำดนตรีด้วยกันมา

นึกถึงครั้งแรกที่ได้รู้จักความคิดและตัวตนของคนๆนั้นผ่านเพลงของเค้า

เพลงแรกที่หลงรัก เมื่อปี 2004 เจ็ดปีที่แล้ว
ตอนนั้นพี่มะร๊าซ อายุ 27 เราอายุ 16
พี่มะร๊าซแกว่า It’s the second song i ever wrote  , 7 yrs ago
แสดงว่าพี่แกเขียนเพลงนี้ตอนอายุ 20
20 พี่แกก็ halfway home แล้ว
ตอนนี้ 34 คงใกล้ถึงบ้านขึ้นเรื่อยๆ
=)

 

การเล่นสดต่อหน้าคนดูครั้งแรกๆ

 

เพลงล่าสุดที่หลงรัก ปีนี้ 2011

 

เพลงที่หลงรักทุกครั้งที่ฟัง เป็นเพลงโปรดของพี่แกด้วย

 

เพลงที่ทำให้พี่มะร๊าซเปิดตัว แต่งจากเรื่องจริงของเพื่อนที่เป็นมะเร็ง

 

เพลงที่ทำให้เป็นที่รู้จักทั่วโลก มีเวอร์ชั้นสำหรับเด็กน้อยด้วย

 

เพลงที่ให้รู้จักตัวตนพี่แก you’re the best definition of good intention !

 

เพลงที่ทำให้พี่มะร๊าซเป็นบร๊ะเจ้านักแต่งเพลง

 

เพลงรักที่ร้องบนเวทีมอบรางวัลโนเบล

 

เพลงที่ฟังแล้วทำให้อยากมีชีวิต อยากใช้ชีวิต อยากรักชีวิต

 

เพลงที่ฟังทุกปีตอนวันเกิดมาหลายปีแล้ว

 

เพลงที่ทำให้กลับมาสู่โลก

 

เพลย์ลิสต์นี้สำหรับซ้อมร้องเพลงก่อนไปคอนเสิร์ตอีกหนึ่งเดือน
จำเนื้อได้ทุกเพลง แต่ซ้อมอารมณ์เฉยๆ

เจอกันพี่มะร๊าซ
ฉันอยากไปยืนในหมู่คนดู ร่วมเฉลิมฉลองการมีอยู่ของคุณ ตรงนั้น

=)