ด้วยความงงว่าจะไปดูพี่มะร๊าซที่เขาใหญ่ยังไงหลังจากซื้อตั๋วไปแล้ว
เลยไปตั้งกรุ๊ปชวนคนที่ลุยเดี่ยวไปดูคอนเสิร์ตพี่มะร๊าซให้ไปด้วยกัน
สองวัน มีสมาชิกกรุ๊ปจะสามสิบคนแล้ววว
แต่ละคนชิวๆกันทั้งนั้น
ช่วยกันหารถ หาที่นอน จะทำเสื้อ จะทำป้ายไฟ
ตอนแรกจะเหมารถตู้ ไปๆมาๆจะโบกรถ พอคนเยอะขึ้นก็จะเช่ารถขับไป
ตอนแรกจะนอนรีสอร์ท ไปๆมาๆจะกางเต๊นท์ พอที่กางเต๊นท์อยู่ไกล ก็จะนอนวัด
ตอนแรกๆจะไปกลับ หลังๆเริ่มมีที่ให้แวะเพียบ จะได้กลับกทม.กันมั้ยเนี่ยยย
งงๆ แต่ ลุยยยยย
-..-

ขอแซวหน่อยเหอะ แฟนเพลงพี่มะร๊าซแต่ละคน ชิวกันจริงจริง
ไม่มีรถ ไม่มีที่พัก ไปไม่เป็น กลับไม่ถูก
แต่ซื้อตั๋ว2000 ไปแล้ว ทั้งที่ยังไม่รู้จะไปดูยังไง
น่ารักกันจริงๆ 5555555

บางคนมาจากภาคใต้ ดั้นด้นมาต่อรถที่กทม.ไปเขาใหญ่อีกที อือ้หือออ
มันแน่ๆๆๆงานนี้

ไปกันแบบลุยๆแบบนี้แหละ
แบกเป้ แบกเต๊นท์ ขับรถแวะมันเรื่อยๆ ค่ำไหนนอนนั่น
รีสอร์ทเต็ม กางเต๊นท์ก็ได้ เต๊นท์ไม่มี นอนวัดก็ได้ 555

 

ไปเที่ยวกับใครก็ไม่รู้ แต่อุ่นใจ เพราะเป็นคนง่ายๆกันทั้งนั้น
ดีใจที่ได้มาเจอกัน เพราะ เพลงของพี่มะร๊าซ

มีน้องคนหนึ่ง เป็นคนแรกที่เข้ามาคุย อายุ 16 ฟังพี่มะร๊าซมาตั้งแต่ ป.6
มาจากขอนแก่น มาคนเดียว แบคแพคต่างจังหวัดหนแรกของน้อง
ชวนไปไหนก็ไป ชวนนอนวัดก็นอน ชวนไปหลงทางบอกว่า น่าสนุก !

ให้มันได้อย่างนี้

^o^

 

i love a little lift
cause i’m an optimistic
in an altruistic way

cause basically
this place is needing
instruments of harmony
spreading my philosophy
of love and inspiration

=)