เป็นอีกวันที่ รก และเน่า และกระจัดกระจาย
แต่มีความสุข

ตอนนี้กลอนเปล่าแก้ป่วยของเรา จะ 500 หน้ากระดาษ A5 แล้ว
สี่ร้อยกว่าๆ วาดรูปเพิ่ม ก็คงห้าร้อย
บ้าพลังมาก

วันนี้ยอมอดไปดูเฮียเมื่อเล่นอคูสติกเพื่อปั่นต้นฉบับ
ยังไงคืนนี้ต้องได้อีกหลาย
ไม่งั้นถือว่าเสียเที่ยว !!

พอหนังสือใกล้จะเสร็จขึ้นเรื่อยๆ
ก็คิดถึงเพื่อนคนหนึ่งขึ้นเรื่อยๆ

มึงนั่งอยู่ตรงไหนตอนนี้
?

กูก็ทำฝันของกูไปเรื่อยเรื่อย
ฝันของมึงไปถึงไหนแล้ว
กูยังอยากรู้
นะ

 


บางวันก็คิดถึงมาก
แต่ปกติก็อยู่ได้นะ

มึงยังเป็นเพื่อนที่ดีที่สุดเหมือนเดิม
ไปไหนกับใครก็ไม่สนิทใจเหมือนไปกับมึง