ทำไมฉันเป็นคนคิดมาก
ฉันสงสัยแม้กระทั่งกับการที่ฉันเป็นคนคิดมาก
ฉันคิดมากที่ฉันคิดมาก

ฉันคิดอะไรออกมามากมายว่าสิ่งนี้สิ่งนั้นเป็นแบบนั้นเพราะอะไร
ฉันก็ว่ามันมีความหมายในหลายครั้ง
แต่สุดท้ายก็ไม่มีความหมายอะไรเลย

หรือฉันคิดเพื่อไม่ให้มีเวลา
ไปรู้สึก
ให้มันมากไป

บางทีฉันไม่แน่ใจ
ว่าฉันเคยรู้สึก
จริงจริงสักครั้งบ้างไหม

ตลอดมา
ฉันอยู่กับตัวเอง
ฉันไม่ปล่อยให้ตัวเองไปทำร้ายใคร
เพราะฉันไม่รู้เรื่องความสัมพันธ์เลย

เดี๋ยวนี้
ฉันก็แค่อยากสื่อสารถึงใครสักคน
ฉันพาตัวเองเข้าไปเรียนรู้เรื่องความสัมพันธ์
แต่ฉันไม่รู้เรื่องความสัมพันธ์เลย

เหมือนคนที่ไม่เคยพยายามเลย
พอได้ลองพยายามดู
ก็กลับพยายามมากเกินไป

เพราะไม่เคยรู้สึกเลย
พอได้ปล่อยให้รู้สึกดู
ก็กลับรู้สึกมากเกินไป

คงเหมือนการเป็นตะคริว
ในความรู้สึก

ฉันไม่รู้ว่าฉันมองหาคนแบบไหน

คนที่ปกติเข้าจะเข้าใจฉันไหม
แต่ฉันก็อยากปกติเหมือนเขา
อยากจะรู้สึกอะไรได้อย่างเป็นธรรมชาติ

คนที่เป็นเหมือนฉันที่เขาเข้าใจฉัน
แต่ฉันก็ไม่อยากเป็นแบบนี้
ไม่อยากจะให้มันยากกันไปทั้งคู่

บางทีฉันคงแค่ต้องอยู่แบบเดิม
เฝ้าดูเรียนรู้ถึงที่ไปของผู้คนพวกนั้น
ก็คงเพียงพอแล้ว

อะไรเป็นหน้าที่ก็ทำมันต่อไป
ไม่ว่าจะเป็นความคิด
หรือความรู้สึก

 …