คณะเกษราทิป ภูมิใจเสนอ ….

ใส่ความเห็น

เพิ่งเข้าใจคำว่า “ภูมิใจเสนอ….” ก็วันนี้

สิ่งที่เราเสนอออกไปทั้งจาก คำพูด หรือ สิ่งที่เราเขียน
มันไม่ใช่แค่ของเราอีกต่อไปแล้ว มันส่งผลถึงคนอื่นด้วย
เราต้องมีความรับผิดชอบกับสิ่งที่เราทำ

ต้องถามตัวเองให้ได้ว่าเรา “ภูมิใจ” กับสิ่งที่เราเสนอรึเปล่า
จะทำอย่างนั้นได้เราก็คงต้อง “ภูมิใจในตัวเอง” ซะก่อน
ความภูมิใจน่าจะได้จากการที่มันเป็นสิ่งที่ดี สิ่งที่จริง สิ่งที่งาม
หรืออย่างน้อยมันก็เป็นสิ่งที่ไม่ทำร้ายระรานใคร

ข้อสังเกตนี้ได้มาจากหนังไทย คณะเกษราทิป
ที่ทำเกี่ยวกับคณะละครวิทยุเกศทิพย์ที่(กำลัง?)สูญพันธ์

….

นอกจากเรื่องสารที่ต้องการสื่อแล้ว ว่าต้องมีความรับผิดชอบต่อเนื้อหาแล้ว 
ยังมีเรื่อง ประเภทของสื่อของไทยที่เป็นเรื่องการอนุรักษ์กับพัฒนา

คำถามมีอยู่ว่า เราจะทำให้ “พริตตี้” มาขาย “แหนมเนือง” ได้ยังไง
ให้มันเข้ากัน ขายได้ มีประโยชน์

เรารู้สึกว่ามันก็เหมือนกับ การใช้ “free verse of ideas” มาขาย “สำนวนสุภาษิตไทย”

ที่ดูหนังเรื่องนี้แล้วชอบ เพราะมันตอบคำถามว่าเรากำลังทำอะไรอยู่
กระบวนการมันคล้ายสิ่งที่เราพยายามทำในหนังสือของเรา
เหมือนเราจะต้องรู้จักส่วนผสมที่พอดี
ระหว่างของไทยของเทศ  ระหว่างของใหม่กับของเก่า

ละครวิทยุที่ไม่อยากตาย ก็เหมือนบทกวีอยากเกิดใหม่

ปอลอ ชอบมากที่ใช้เสียงแคนมาให้เสียงปรี๊นของรถเก๋งได้
ชอบมากที่ใช้เสียงเม็ดถั่วเขียวหล่นใส่จานมาเป็นเสียงฝนตกใส่สังกะสี
ชอบมากที่เสียง ทำให้เห็นภาพ ได้

ชอบบบบบบบบบบบบบบบบบบบบบบ ฯลฯ

=))

บันทึกประโยคโดน

– คนที่คิดอะไรแล้วเงียบเงียบน่ะนะ ในละครวิทยุน่ะไม่มีหรอก

– ถึงชีวิตจะดราม่า คนส่วนใหญ่น่ะชอบคอมเมดี้ มีแค่บางพวกที่ใช้ดราม่าแก้ดราม่า

-ความตั้งใจน่ะเป็นการเริ่มต้นของทุกเรื่อง แต่ก็ไม่ใช่ทางออกของทุกปัญหา

– ถึงเวลาต้องหาปัญหาใส่ตัวกันแล้วครับ !

แล้วก็สุดท้าย …

– ความรักไม่ใช่การพักผ่อน แต่เป็นการทำงาน !!

=))

Advertisements

ทริปสำหรับผู้ประสบภัยภิบัติมหาอุทกภัย =)

ใส่ความเห็น

 

ให้เพื่อน

ช่วงนี้เราจะแบกเป้ขึ้นรถไฟฟรีไปเดินเล่นแถวภูเขาภาคเหนือสักเดือน หนีน้ำท่วม

เที่ยวอย่างยาจก มีงบอยู่ 2000 รอดได้กี่วันก็อยู่แค่นั้น !

ระหว่างนี้ ไม่ได้เขียนอะไรให้อ่าน ก็ฟังเพลงไปพลางพลาง 😉

…แล้วเมื่อถึงเวลาก็จะรู้ …

… เพียงตัวเธอ ไม่หนีไปเสียก่อน …

=)

ปอลอ

เชียงใหม่มีอะไรดี

ลุงจรัล  ลุงลุงเฉลียง พี่เมื่อย เฮียสอง ไปเดินไปนั่งไปเยือนแล้วกลับมา

ได้เพลง ได้บทหนัง ได้พล็อตเรื่อง ติดไม้ติดมือกันมา

ที่เชียงใหม่มันมีอะไร !!

หรือ ที่เชียงใหม่ มี สายกลาง

=)) !!

 

เราพบกันเพราะหนังสือ

ใส่ความเห็น

หนังสือแต่ละเล่ม
เป็นอิฐแต่ละก้อน
สร้างสะพาน
ให้เราข้าม
มาเจอกัน

!!

วันนี้เมื่อเช้าชงชาเย็นหวานเกินไปรึเปล่า 55555

 

ฉันจะทำหนังสือให้เป็นวิทยานิพนธ์ !!

ใส่ความเห็น


คนนี้ชื่อพี่ต่อ ฟีโนมีนอล
เป็นครีเอฟทีฟผู้กำกับโฆษณาคนไทยที่ได้ชื่อว่าเป็นมือวางอันดับหนึ่งของโลก
อันนี้อ้างจากการรวบรวมผลคะแนนจากเวทีรางวัลที่ให้กับงานโฆษณาทั่วโลกของปี 2009 !!

คนนี้รู้จักมาจากเฟสบุ๊คพี่เมื่อย พี่เมื่อยบอกว่า “ลองฟังพี่เค้าดูหน่อย!!”
ไอเราก็อยากจะรู้จัก ว่าคนที่เราชอบเค้าชอบใคร
ก่อนหน้านี้เราเพิ่งเริ่มอ่านอ.เสกสรรค์ เพราะพี่เมื่อยบอกชอบอ่านงานอ.แก
ทั้งที่เคยได้ยินชื่อ.เสกสรรค์มานาน แต่เราไม่เคยคิดจะอ่านจริงจัง ต้องขอบคุณพี่เมื่อย
ตอนนี้ก็ติดตามอ.เสกสรรค์ไปอีกคน

พี่ต่อ ปรากฎการณ์ (เป็นชื่อบริษัทโฆษณาของแก ฟีโนมีนอลลล) แกบอกว่า…

ความคิดสร้างสรรค์ ก็คือ ความคิด สร้าง สรรค์ !! 555 เอากับพี่เค้าหน่อย
คือความคิดที่จะสร้างในสิ่งที่ดี อืมมม ต้องมีประโยชน์ !

อยากให้หลายๆคนตั้งเป้าให้สูง ยากที่จะไปถึง แล้วคอนเซนเทรสมันให้ดี
โฟกัสมันให้ดี จับมันให้ดี จับเป้าหมาย “ล็อคเป้า” ไปเลย

อย่าขำตัวเองถ้าจะบอกว่า กูจะแก้ป่วยด้วยกลอนเปล่า ล็อคเป้าไปเลย
ว่ากูจะทำให้คนแบบนี้ คนที่มันเป็นแบบกูเนี่ย ทำให้มันมีความสุขกับชีวิตของมันบ้าง

มึงล็อคเป้าไปเลยยยย

—–

โอเค ล็อคเป้าเรียบร้อยแล้วพี่ ตอนนี้กำลังทำทางเดินอยู่
ทำอะไรก็ทำให้จริง จะไปแก้ไข จะไปเถียง ไปเสนอความคิด ต้องรู้ให้ไกลกว่าตัวเองก่อน
คิดเองเออเองได้ยังไง ต้องรู้ด้วยว่าคนอื่นเค้าคิดยังไงบ้าง ถึงจะไปคุยกับเค้ารู้เรื่อง

เพราะฉะนั้น อ่านแล้วย่อยมันเข้าไป

หนังสือรวมบทกวีเล่มที่เคยมีมาก่อนหน้า

รวบรวม ศึกษา เปรียบเทียบ สรุปผล เพิ่มเติม ทำเป็นวิทยานิพนธ์ไปเลย !!

ชุดนี้เป็น 20 เล่มล่าสุด คืนห้องสมุดไปชุดนึงแล้ว บางเล่มอยากมีเก็บไว้ แต่หาซื้อไม่ได้แล้วววว
มานั่งนึกดูอ่านเยอะกว่าตอนเรียนอีก
เพราะว่าเรียนมหาลัยดีๆไม่ชอบ ชอบเป็นเด็กแนว ก็ต้องเรียนมหาลัยชีวิตแบบนี้ล่ะ ก็ต้องตั้งใจ !!

ออสการ์ ไวลด์ บอกว่า
It is what you read when you don’t have to
that determines what you will be when you can’t help it.”

พูดถึงออสการ์ ไวลด์ คนนี้เคยกรี๊ดตอนเรียนในวิชา history of world drama
เป็นหนึ่งในไม่กี่วิชาที่เข้าเรียนทุกคาบ แถมไปหาหนังสือนอกเวลามาอ่านอีก
อาจารย์ที่สอนเป็นคนไอริช เป็น  professor’s crush อาจารย์ที่รัก 555
เป็นอาจารย์ที่จบเกียรตินิยมจากไอริชด้านวรรณกรรม เอกภาษา โทปรัชญา !!
ตลก อธิบายได้กระจ่างแจ้ง เปรียบเทียบเชื่อมโยงเก่ง รับฟังความเห็น ชมบ่อย
แบบนี้ไม่ให้กรี๊ดได้ไง ตามเรียนกับคนนี้ทุกวิชา
Intro to reading, history of world drama, contemporary world literature
เป็นอาจารย์คนเรกที่ทำให้เรารู้จัก “โลกวรรณกรรมสากล”
วันหลังเขียนถึงดีกว่า พูดแล้วก็คิดถึง เดี๋ยววันไปส่งต้นฉบับต้องไปส่งที่คณะพอดี
แวะไปหาให้ชุ่มชื้นหัวใจดีกว่า ^.^
ถ้าคิดถึงมหาลัย คิดถึงอาจารย์อยู่สี่คน คนนี้เป็นคนแรกเสมอ !

เพ้ออะไรเนี่ย
ฟังเพลงดีกว่า

 

Aw, you’ve gone to the finest school all right, Miss Lonely,
But you know you only used to get “juiced” in it.
Nobody’s ever taught you how to live out on the street,
And now you’re gonna have to get used to it.

How does it feel ?
How does it feel ?
To be on your own ?
With no direction home ?
A complete unknown ?
Like a rolling stone ?

I Feel Alive !

try try try, just to be nice nice nice !

ใส่ความเห็น

ด้วยความงงว่าจะไปดูพี่มะร๊าซที่เขาใหญ่ยังไงหลังจากซื้อตั๋วไปแล้ว
เลยไปตั้งกรุ๊ปชวนคนที่ลุยเดี่ยวไปดูคอนเสิร์ตพี่มะร๊าซให้ไปด้วยกัน
สองวัน มีสมาชิกกรุ๊ปจะสามสิบคนแล้ววว
แต่ละคนชิวๆกันทั้งนั้น
ช่วยกันหารถ หาที่นอน จะทำเสื้อ จะทำป้ายไฟ
ตอนแรกจะเหมารถตู้ ไปๆมาๆจะโบกรถ พอคนเยอะขึ้นก็จะเช่ารถขับไป
ตอนแรกจะนอนรีสอร์ท ไปๆมาๆจะกางเต๊นท์ พอที่กางเต๊นท์อยู่ไกล ก็จะนอนวัด
ตอนแรกๆจะไปกลับ หลังๆเริ่มมีที่ให้แวะเพียบ จะได้กลับกทม.กันมั้ยเนี่ยยย
งงๆ แต่ ลุยยยยย
-..-

ขอแซวหน่อยเหอะ แฟนเพลงพี่มะร๊าซแต่ละคน ชิวกันจริงจริง
ไม่มีรถ ไม่มีที่พัก ไปไม่เป็น กลับไม่ถูก
แต่ซื้อตั๋ว2000 ไปแล้ว ทั้งที่ยังไม่รู้จะไปดูยังไง
น่ารักกันจริงๆ 5555555

บางคนมาจากภาคใต้ ดั้นด้นมาต่อรถที่กทม.ไปเขาใหญ่อีกที อือ้หือออ
มันแน่ๆๆๆงานนี้

ไปกันแบบลุยๆแบบนี้แหละ
แบกเป้ แบกเต๊นท์ ขับรถแวะมันเรื่อยๆ ค่ำไหนนอนนั่น
รีสอร์ทเต็ม กางเต๊นท์ก็ได้ เต๊นท์ไม่มี นอนวัดก็ได้ 555

 

ไปเที่ยวกับใครก็ไม่รู้ แต่อุ่นใจ เพราะเป็นคนง่ายๆกันทั้งนั้น
ดีใจที่ได้มาเจอกัน เพราะ เพลงของพี่มะร๊าซ

มีน้องคนหนึ่ง เป็นคนแรกที่เข้ามาคุย อายุ 16 ฟังพี่มะร๊าซมาตั้งแต่ ป.6
มาจากขอนแก่น มาคนเดียว แบคแพคต่างจังหวัดหนแรกของน้อง
ชวนไปไหนก็ไป ชวนนอนวัดก็นอน ชวนไปหลงทางบอกว่า น่าสนุก !

ให้มันได้อย่างนี้

^o^

 

i love a little lift
cause i’m an optimistic
in an altruistic way

cause basically
this place is needing
instruments of harmony
spreading my philosophy
of love and inspiration

=)

ขอบคุณค่ะ

ใส่ความเห็น

เชื่อมั้ย
เวลาเราดีกับใคร โดยไม่หวังอะไร
ก็จะมีคนมาดีกับเราโดยไม่หวังอะไร
ตอบแทน

วันนี้มีพี่ช่างซ่อมมาซ่อมน้ำรั่วในห้องน้ำ
หน้าที่เค้าคือแค่ยาแนวกันน้ำซึม
แต่เค้าทำให้ใหม่ยกห้องเลย
เปลี่ยนหลอดไฟ เปลี่ยนก๊อกน้ำ เปลี่ยนสายยาง
รวมไปถึงล้างห้องน้ำ เอาเศษขยะเล็กๆน้อยๆไปทิ้งให้
ทำให้ห้องน้ำใสวิ้งงงงเลยยย

เราคิดว่า ต้องโดนชาร์จตังแน่ๆ แต่พอถามไปว่าเท่าไหร่
พี่เค้าบอก “ไม่เป็นไร พี่ให้”
เรางี้หน้าเหี่ยวเลย เหมือนไปดูถูกน้ำใจเค้า
เราบางทีก็มองโลกในแง่ร้ายเกินไป
เลยขอบคุณๆๆๆๆ ไปอีกหลายๆๆๆรอบ
แล้วไหว้พี่เค้าไปทีนึง ยิ้มขอบคุณไปหลายๆที

เคยได้ยินคำว่า ไม่มีงานใดต่ำ ถ้าทำด้วยใจสูง
วันนี้รู้แล้วว่าเป็นยังไง

วันนี้พี่ช่างซ่อม มาทำงานที่คงไม่มีใครอยากทำหรอก
ซ่อมห้องน้ำให้ใครก็ไม่รู้
เราไม่ได้ดูถูกนะ แต่ก็เป็นงานที่ไม่น่าทำเท่าไหร่จริงมั้ยล่ะ
แต่พี่เค้าทำด้วยใจจริงๆ
ขอบคุณมากกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกค่ะ

เราจะจำไว้

ไม่มีการงานใดต่ำ ถ้าทำด้วยใจสูง

กลับมาดูทีวีอีกครั้งก็เพราะช่องนี้แหละ ไทยพีบีเอส ทีวีที่คุณวางใจ ^^

ใส่ความเห็น

หลงรักพิธีกรรายการลุยไม่รู้โรย
แอบนิยมชมชอบ นั่งกรี๊ดกร๊าดอยู่คนเดียวในห้อง
ผู้ชายอาร๊ายยยย
เล่านิทานหนูน้อยหมวกแดงให้ยายแก่อายุ 70 ฟัง
เล่นกระโดดหนังยางกับเด็กประถม

น่าร๊ากกกกกกก อ่ะ

คนที่ใจมันหล่อ มันหล่อจริงๆนะ

เธอหล่อตรงที่ทำให้เรารู้สึกอยากเป็นคนดีกว่านี้นี่แหละ

เธอหล่อมากกก กรี๊ดดดดด

^0^

ปอลอ
พิธีกรช่องไทยพีบีเอส หัวใจหล่อๆสวยๆกันทั้งน้านนน

รายการภัตรคารบ้านทุ่ง ลุยไม่รู้โรย ครอบครัวเดียวกัน
พื้นที่ชีวิต คบเด็กสร้างบ้าน ล้อเล่นโลก คนสู้โรค
ดนตรีกวีศิลป์ ณ อาร์ตคลับ ต้นศิลปะ
เป็นอยู่คือ ชีวิตจริงยิ่งกว่าละคร hot short film
กล่องนักคิด English Breakfast

เอาใจไปให้หมดเลยยย

ไทยพีบีเอส ทีวีที่คุณวางใจ

=)

Older Entries